فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پارگی زودرس کیسه آب از مشکلات شایع مامایی است که تشخیص صحیح آن امری ضروری در روند درمان و پیشگیری پیامدهای نامطلوب بارداری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی صحت تشخیصی کراتینین و گنادوتروپین (βHCG) ترشحات موکوس سرویکس در شناسایی آبریزش زنان باردار انجام شد. روش‌کار: این مطالعه آینده­نگر در سال 96-1367 بر روی 150 زنان باردار 37-24 هفته مشکوک به PPROM انجام گرفت. افراد در دو گروه کیسه آب پاره (تست پولینگ و فرن هر دو مثبت) و گروه کنترل (تست پولینگ و فرن هر دو منفی و AFI نرمال) قرار گرفتند. جهت اندازه‌گیری میزان کراتینین از روش Automated Analyzer و با دستگاه Prestige و برای اندازه‌گیری میزان βHCG از روش Chemi-luminescence Signal Band و با دستگاه Abbott استفاده شد. با استفاده از منحنی راک، نقطه برش و صحت تشخیصی برای دو تست اندازه‌گیری شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در تشخیص پارگی کیسه آب بیشترین حساسیت و ویژگی کراتینین در نقطه برش 135/0 و برای βHCG در نقطه برش 78/26 به‌دست آمد که حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی و دقت کلی برای کراتینین به‌ترتیب 7/91%، 1/56%، 75/39%، 52/95% و 66/64% با میزان توافق 33/0 (001/0>p) و برای βHCG برابر با 3/58%، 2/63%، 33/33%، 75/82% و 62% با میزان توافق 171/0 (023/0=p) به‌دست آمد. نتیجه­گیری: حساسیت و قدرت تشخیصی کراتینین در زنان پره‌ترم بالاتر از βHCG بود. قیمت مناسب، سادگی و ایمنی از مزایای هر دو روش است. صحت تشخیصی به‌دست آمده در این مطالعه پایین بود، ولی با توجه محدود بودن مطالعات در افراد پره‌ترم، نمی‌توان استفاده بالینی از این مارکرها را رد یا توصیه کرد؛ لذا مطالعات وسیع‌تری پیشنهاد می‌شود.