بررسی مقایسهای تأثیر برخی عوامل نهادی بر بهرهوری در صنعت مرغ گوشتی استانهای ایران
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22034/iaes.2022.557113.1929چکیده
امنیت غذایی، همواره از دغدغههای بشر بوده و با افزایش شدید جمعیت در دو سده اخیر تأمین امنیت غذایی پیچیدهتر از هر زمان دیگری شده است. نرخ رشد مثبت جمعیت کره زمین نشانگر گستردهتر شدن ابعاد این مسئله در آینده است. از این رو، یکی از چالشهای پیش رو، افزایش تولید غذا همزمان با کاهش آلودگی و افزایش کیفیت آن و دستیابی همه به آن است. گوشت، یا به طور ویژه گوشت مرغ و تخم مرغ از جمله منبعهای مهم غذایی انسان است. صنعت تولید گوشت مرغ در ایران، از نارساییهای بسیاری رنج میبرد که باعث بهرهوری پایین در این صنعت شده است. هدف این پژوهش، شناخت عاملهای موثر بر بهرهوری صنعت مرغ گوشتی در ایران با تاکید بر متغیرهای نهادی است. بدین منظور با استفاده از مدل اقتصادسنجی دادههای ترکیبی یا تابلویی (پانل دیتا) و دادههای سرشماری مرغداریهای استانهای مختلف و دیگر اطلاعات کلان کشور، رابطه بین بهرهوری و متغیرهای مستقل برآورد شد. یافتهها نشان میدهد: 1) تراکم مرغداریها در استانها رابطه مستقیم و معنیداری با بهرهوری سرمایه و نیروی کار دارد. 2) با افزایش بخشها و مرکزهای مرتبط با ساختار تشکیل دهندهی زنجیره تأمین و تولید گوشت مرغ در یک استان، بهرهوری سرمایه هم افزایش یافته است. 3) تأثیر افزایش درآمد سرانه بر بهرهوری سرمایه و نیروی کار متفاوت است.