استفاده از رویکرد نظریه بازی ها برای کاهش تغییر کاربری اراضی شالیزاری (مطالعه موردی شهرستان نوشهر)
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22034/iaes.2022.540581.1883چکیده
این پژوهش به بررسی و تحلیل تغییر کاربری اراضی شالیزاری در شهرستان نوشهر میپردازد. توسعه شهری و کمبود عرضه زمین و افزایش تقاضا برای تغییر کاربری اراضی مشکلات عدیدهای در توسعه پایدار این شهرستان به وجود آورده و تبعات زیستمحیطی و اجتماعی گوناگونی را سبب شده است. این مطالعه با استفاده از نظریه بازیها به بررسی رفتار عوامل عقلایی و بازیگران اصلی این حوزه توجه داشته است. ازآنجاکه بازیگران مختلف با منافع متضاد یک وضعیت اجتماعی را پدید آوردهاند که تصمیمگیری عوامل مختلف بر تصمیمگیری سایر عوامل تأثیرگذار است نظریه بازی ابزار مفیدی برای تجزیهوتحلیل این رفتارها است. بازیکنان در این پژوهش کشاورز و دولت هستند که بهعنوان دو عامل مهم به اتخاذ تصمیمات مختلف میپردازند این وضعیت اجتماعی در غالب یک بازی معمای زندانی مطرح شد. اطلاعات مورد نظر از طریق ۱۷۰ پرسشنامه در سال ۱۳۹۷ جمع آوری گردید. نتایج حاکی از آن است که نظریه بازیها ابزار قابلاعتمادی برای بررسی نتایج این دست مسائل خواهد بود. نتایج نشان میدهد چنانکه دولت قصد جلوگیری از تغییر کاربری اراضی دارد علاوه بر وضع قوانین محدودکننده باید با اعمال مکانیزمهای مختلف و سیاستهای تشویقی نظیر پرداخت یارانه و غیره به تشویق کشاورزان برای حفظ کاربری کشاورزی زمین مبادرت ورزد در غیر این صورت کشاورز انگیزههای قدرتمندی جهت تغییر کاربری این اراضی خواهد داشت، با توجه به نتایج پیشنهاد میشود سالانه مبلغ ۴۳۶ میلیون ریال بهصورت ترکیب از سیاستهای تشویقی سالانه به کشاورز بابت هر هکتار پرداخت شود.