تأثیر ورزش در آب بر شدت درد و ناتوانی در زنان باردار مبتلا به کمردرد: یک کارآزمایی بالینی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
2 مربی گروه مامایی، مرکز تحقیقات رشد کودکان، پژوهشکده پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
4 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.18574چکیده
مقدمه: کمردرد، یکی از مشکلات شایع و پرهزینه دوران حاملگی است. ورزش یکی از راهبردهای درمانی است، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر ورزش در آب بر بهبود درد و ناتوانی زنان باردار مبتلا به کمردرد انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی- تصادفی در سال 1398 بر روی 54 زن باردار مراجعهکننده به مراکز سلامت شهر قزوین و مبتلا به کمردرد انجام شد. نمونهها با استفاده از تخصیص تصادفی بلوکی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شد. گروه مداخله در 24 جلسه کلاس ورزش در آب از هفته 34-20 بارداری شرکت کردند. گروه کنترل مراقبتهای استاندارد دوران بارداری را دریافت کردند. پرسشنامه ناتوانی رولند موریس و آنالوگ بصری درد قبل، 4 و 8 هفته بعد از مداخله در دو گروه تکمیل شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمونهای یو منویتنی و فریدمن انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: ورزش در آب تأثیر معناداری بر میانگین نمره شدت درد (76/1±14/8، 42/1±44/1) و میزان ناتوانی کمردرد (45/2±44/3، 98/2±29/17) در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بعد از 8 هفته مداخله داشت (001/0>p). نتیجهگیری: ورزش در آب در دوران بارداری میتواند شدت درد و ناتوانی در زنان مبتلا کمردرد را بهبود بخشیده و بهعنوان یک روش غیردارویی برای زنان باردار کمخطر مبتلا به کمردرد توصیه میشود.