طراحی الگوی تحقق کشاورزی دانشبنیان با رویکرد تئوری زمینهای در استان کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2
3 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
4
doi
10.22034/iaes.2021.538475.1862چکیده
تغییر الگوی تولید به عنوان اساس تمام تحولات صورتگرفته در انقلابهای اقتصادی از ابتدای زندگی بشر تا کنون شناخته شده است. بنابراین، ریشه تمام مشکلات کشورهای در حال توسعه را میتوان در الگوی تولید آنها جستوجو نمود. انقلاب دانشبنیان طی چند دهۀ اخیر تمام مناسبات اقتصادی و اجتماعی را دگرگون نموده و فرصت کمنظیری را برای دستیابی به رشد و پیشرفت پیشروی جوامع در حال توسعه قرار داده است. اما هیچ انقلابی به خودی خود، همه جوامع را دربر نمیگیرد و بهرهمندی از ظرفیتهای ایجاد شده، نیازمند تطابق با الگوی تولید جدید است. استان کرمانشاه دارای ظرفیتهای چشمگیری در بخش کشاورزی است. با این حال، به دلیل تبعیت از الگوی تولید سنتی که ناکارآمد بوده و دارای بهرهوری ناچیزی است، فعالیتهای کشاورزی در این استان، دارای دستاوردهای اندکی است. پژوهش حاضر به طراحی الگوی تحقق کشاورزی دانشبنیان در استان کرمانشاه، اختصاص یافته است. برای دستیابی به هدف پژوهش، از روش کیفی تئوری زمینهای بر مبنای رویکرد نظاممند، شامل سه مرحلۀ اصلی کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی، استفاده شد. اطلاعات مورد نیاز از طریق 31 مصاحبهی عمیق و هدفمند با خبرگان بخش کشاورزی گردآوری شد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که توسعۀ فناوری در قلب کشاورزی دانشبنیان قرار دارد. نگرش نسبت به کشاورزی دانشبنیان، رویههای قانونی و فرآیندهای مدیریتی ناکارآمد از مهمترین عوامل بازدارنده توسعۀ فناوری هستند. آموزش کارشناسان و کشاورزان، حمایتهای مالی ویژه بنگاههای کوچک و اصلاح رژیم تجاری برای حمایت از شرکتهای دانشبنیان به توسعۀ کشاورزی دانشبنیان در استان کرمانشاه کمک مینماید.