فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دیابت بارداری سبب افزایش عوارض مادری و نوزادی می‌شود، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تعداد مراقبت دوران بارداری در کاهش عوارض مادری و نوزادی در زنان مبتلا به دیابت بارداری انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کوهورت آینده‌نگر در فاصله سال‌های 99-1397 بر روی ۱۱۹ مادر با دیابت بارداری در بیمارستان ام‌البنین (س) مشهد انجام شد. افراد در دو گروه مراقبت‌های دوران بارداری کمتر از ۱۰ و بیشتر مساوی ۱۰ نوبت از نظر پیامدهای نوزادی از قبیل وزن بالای صدک ۹۰%، دیستوشی و عوارض مادری مانند پره‌اکلامپسی مقایسه شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 23) و آزمون‌های تی مستقل، من‌ویتنی، کای اسکوئر و فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در این مطالعه از ۱۱۹ زن باردار مبتلا به دیابت حاملگی، ۳۷ نفر (۰۹/۳۱%) در گروه مراقبت بارداری بیشتر یا مساوی ۱۰ نوبت و ۸۲ نفر (۹۰/۶۸%) در گروه کمتر از ۱۰ نوبت قرار گرفتند. تعداد نوزادان دارای وزن بالای صدک ۹۰ در گروه مراقبت بارداری بیش از ۱۰ نوبت، ۴ نفر (۸/۱۰%) و در گروه کمتر از ۱۰ نوبت، ۴ نفر (۹/۴%) بود که تفاوت آماری معناداری نداشت (2/0=p). میانگین قندخون ناشتای مادران در سه ماهه سوم در گروه مراقبت بیش از ۱۰ نوبت، ۱۴/۷۵±۲۲/۹۱ و در گروه مراقبت کمتر از ۱۰ نوبت، ۲۳/۳۰±۶۵/۹۳ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر بود که در دو گروه مشابه بود (2/0=p). همچنین بروز پره‌اکلامپسی در گروه مراقبت بیش از ۱۰ نوبت، ۳ نفر (۲/۶%) و در گروه مراقبت کمتر از 10 نوبت، ۵ نفر (۱/۸%) بود که در دو گروه مشابه بود (8/0=p). از نظر سایر پیامدهای مادری و نوزادی نیز تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه‌گیری: افزایش مراقبت‌های دوران بارداری در زنان مبتلا به دیابت حاملگی، سبب بهبود پیامدهای مادری و نوزادی نمی‌گردد.