ارزیابی تأثیر سیاستهای اعتباری بر نابرابری درآمدی در مناطق روستایی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/iaes.2021.528249.1838چکیده
افزایش نابرابری و تمرکز درآمدها در طبقههای بالاتر درآمدی دلیل اصلی تنزل استانداردهای زندگی افراد در طبقههای پایینتر درآمدی بهشمار میآید. بنابراین، اتخاذ سیاستهای رویارویی با افزایش نابرابری در پراکنش درآمدها ارتباط مستقیمی با کاهش گسترش فقر در جامعههای فقیرتر و گروههای کمدرآمد خواهد داشت. در این بررسی، با استفاده از مدل خودتوضیح با وقفههای گسترده و دادههای دوره زمانی سالهای 1397-1365 به ارزیابی تأثیر سیاستهای اعتباری بر نابرابری درآمدی در منطقههای روستایی ایران پرداخته شد. نتایج نشان داد که اجرای سیاستهای اعتباری بر کاهش نابرابریهای درآمدی در منطقههای روستایی در کوتاهمدت و بلندمدت تأثیر معنیداری داشته است. همچنین، نتایج نشان داد که افزایش موجودی سرمایه حقیقی بخش کشاورزی و افزایش سهم درآمدها از هزینههای زندگی روستایی باعث کاهش نابرابریهای درآمدی در منطقههای روستایی در ایران میشود. با این وجود، رشد حقیقی بخش کشاورزی و یارانه اقلام کشاورزی از عاملهای افزایش نابرابریهای درآمدی در مناطق روستایی ایران شناخته شد. در نهایت، به منظور کاهش میزان نابرابریهای درآمدی در منطقههای روستایی کشور همزمان با تحقق رشد بخش کشاورزی، آسانگری فرایندهای افزایش سرمایه در بخش کشاورزی با تمرکز بر برخورداری بهرهبرداران خردهپا به سبب پشتوانهسازی دریافت اعتبارات برای آنان و تقویت و تداوم اجرای سیاستهای اعتباری به عنوان پیشنهادهای سیاستی مستخرج از نتایج این بررسی ارائه شد.