مقایسه شاخصهای تعادل پویا در زنان با و بدون بیرون زدگی احشای لگنی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4 استاد گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات پروتئومیکس، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.18435چکیده
مقدمه: بیرونزدگی احشای لگنی، یکی از اختلالات عملکردی عضلات کف لگن بههمراه پایین آمدن احشای کف لگن، دیواره واژن، رحم، مثانه و انتهای روده میباشد. با توجه به نقش عضلات کف لگن بهعنوان بخشی از عضلات مرکزی بدن در کنترل تعادل، این احتمال مطرح شده که زنان با اختلال عملکردی عضلات کف لگن از تعادل ضعیفتری برخوردار هستند، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه سطح تعادل پویا در زنان غیریائسه با و بدون بیرونزدگی احشای لگنی و در دو وضعیت مثانه پر و خالی انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی- مقایسهای در سال ۱۳۹۷ بر روی 30 زن متأهل غیرباردار در دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. افراد در سه گروه ۱۰ نفره با بیرونزدگی با علامت بالینی، با بیرونزدگی بدون علامت بالینی و بدون بیرونزدگی احشای لگنی قرار گرفتند. پس از جمعآوری اطلاعات جمعیتشناختی، زاویه شیب لگن، سطح تعادل پویا در صفحات قدامی- خلفی و داخلی- خارجی و نیز شاخص کلی تعادل ارزیابی شدند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمونهای کولموگروف اسمیرنوف، آنالیز کوواریانس یک طرفه و آزمون دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: بین شاخصهای تعادل پویا، چه با مثانه پر و چه با مثانه خالی، بین سه گروه مورد مطالعه تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0<p). همچنین مقادیر زاویه شیب لگن بین سه گروه تفاوت معنیداری را نشان نداد (05/0p<). نتیجهگیری: ارتباط بیرون زدگی احشای لگنی، بهعنوان یکی از اختلالات عملکردی عضلات کف لگن، با ثبات پوسچرال تأیید نمیشود. انجام مطالعات بیشتر با استفاده از سیستم آنالیز حرکت و ثبت همزمان فعالیت الکتریکی عضلات توصیه میشود.