بررسی شیوع و متآنالیز اپی‌زیاتومی در خاورمیانه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری بهداشت باروری، کمیته پژوهشی دانشجویان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه پرستاری، دانشکده پیراپزشکی و پرستاری آمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، آمل، ایران.

4 دانشیار گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

5 دکتری آمار، مرکز تحقیقات ارولوژی و نفرولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.18439
چکیده

مقدمه: استفاده روتین از اپی‌زیاتومی برای زنانی که به‌روش طبیعی زایمان می‌کنند، توصیه نمی‌شود. با این‌حال مطالعات متعدد در خاورمیانه شیوع آن را بالا گزارش کرده‌اند، ولی برآورد کلی از آن وجود ندارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مروری شیوع و متانالیز اپی‌زیاتومی در خاورمیانه بر اساس مطالعات انجام گرفته در این زمینه انجام شد. روش‌کار: جهت جستجوی مقالات، پایگاه‌های اطلاعاتیSID ، Magiran،Medline ،Science Direct ،Scopus ،Web of Science ، Embase، ProQuest و موتور جستجوی google scholer با استفاده از کلید واژه‌های شیوع، اپیدمیولوژی، فراوانی، بروز، میزان و اپی‌زیاتومی به دو زبان فارسی و انگلیسی و تمام ترکیبات ممکن با عملگرهای AND و OR مورد جستجو قرار گرفت. محاسبه ناهمگنی مطالعات با استفاده از شاخص I2 ارزیابی شد و جهت بررسی سوگیری از آزمون بگ استفاده شد. یافته‌ها: 12 مقاله با حجم نمونه 69171 مورد بررسی قرار گرفتند. شیوع کلی اپی‌زیاتومی 67% (95% 78-55 :CI) بود. با استفاده از مدل اثر تصادفی، خطر انجام اپی‌زیاتومی در زنان پرایمی‌پار 2 برابر زنان مولتی‌پار بود که از نظر آماری معنی‌دار بود (01/2=RR، 95%، 63/4-87/0 :CI، 001/0>p، 99/99=I2). همچنین استفاده از اکسی‌توسین با شیوع 80% (95-60%) اپی‌زیاتومی همراه بود. نتیجه‌گیری: با توجه به میزان بالای اپی‌زیاتومی در خاورمیانه علی‌رغم استاندارد تعیین شده توسط سازمان جهانی بهداشت، نیاز مبرم به برنامه‌ریزی در جهت کاهش این میزان می‌باشد. بنابراین توصیه می‌شود از روش‌های مؤثر در کاهش نیاز به اپی‌زیاتومی در زنان پرایمی‌پار استفاده شود و از انجام مداخلات غیرضروری بالینی نظیر استفاده از اکسی‌توسین اجتناب گردد.