درمان واژینیسموس و بارداری متعاقب آن 18 سال پس از ازدواج: گزارش مورد
نویسندگان
1 استادیار گروه مامایی و سلامت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد مامایی، مرکز درمان ناباروری ابنسینا، پژوهشگاه فناوریهای نوین علوم پزشکی- جهاد دانشگاهی ابنسینا، تهران، ایران.
3 استادیار گروه نانوتکنولوژی، مرکز تحقیقات ریزفناوری زیستی، پژوهشکده فناوریهای نوین علوم پزشکی- جهاد دانشگاهی ابنسینا، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه نانوتکنولوژی، مرکز تحقیقات ریزفناوری زیستی، پژوهشکده فناوریهای نوین علوم پزشکی- جهاد دانشگاهی ابنسینا، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.18446چکیده
مقدمه: گاهی اوقات زوج با شکایت ناباروری طولانیمدت مراجعه می کنند، در حالیکه مشکل اصلی آنها واژینیسموس و ناتوانی در نزدیکی است. این مطالعه به گزارش درمان یک بیمار واژینیسموس شدید طولانیمدت با استفاده از رویکرد شناختی رفتاری می پردازد. معرفی بیمار: زوج با سابقه 18 سال ازدواج، بدون فرزند، درخواست استفاده از تکنیکهای کمک باروری برای بچهدار شدن داشتند. در اولین ویزیت با توجه به ناتوانی زن از انجام معاینه واژینال و شرححال ترس از نزدیکی، جهت درمان واژینیسموس به کلینیک سلامت جنسی ارجاع شدند. زن سابقه هایمنکتومی تحت بیهوشی داشت که در حل مشکل بینتیجه بوده است. اضطراب و خجالت زن از بیان مشکل، بیرغبتی وی به درمان با پزشک مرد، ترس شوهر از بچهدار شدن بهدلیل فوت مادرش در حین زایمان، از عوامل تداوم واژینیسموس در طول این سالها بودند. با درمان شناختی- رفتاری، واژینیسموس 18 ساله در مدت کمتر از 3 ماه درمان شد. 3 ماه بعد از درمان واژینیسموس نیز بارداری خودبهخودی اتفاق افتاد. نتیجهگیری: اخذ شرححال دقیق جنسی و تشویق زوج به درمان واژینیسموس، از اقدامات تهاجمی کمک باروری جلوگیری میکند. طولانی بودن مشکل واژینیسموس نباید سبب ناامیدی زوج و درمانگر از درمان شود. روحیه شاد و امیدوار درمانگر در جلسه مشاوره، داشتن صبر و آرامش، طراحی درمان منطبق با سبک زندگی زوج، توجه به احساسات شوهر و جلب همراهی وی در درمان و ارتقاء خودباوری و خودمدیریتی در زوج، از عوامل موفقیت درمان واژینیسموس هستند. همچنین پیگیری مداوم و دادن بازخورد مثبت به بیمار در فضای مجازی، سبب سرعت گرفتن و پیوستگی روند درمان میشود.