بررسی ادبیات بومی در رمان سالهای ابری علیاشرف درویشیان
نویسندگان
1 دبیر آموزش و پرورش
2 استادیار گروه فارسی دانشگاه کردستان
3 باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه ازاد اسلامی واحد اسلام آبادغرب
doi
چکیده
ادبیات بومی مجموعهای از ترانهها، اشعار، قصهها، افسانهها، آداب و رسوم اجتماعی، باورها، عقاید و ... هر جامعه است. نویسندگان معاصر زیادی به رمان بومی و اقلیمی روی آوردهاند که این نوع رمان به کیفیت و مختصات جغرافیایی و بومی ناحیهای وفادار است و بر محیط خاصی تمرکز یافته و به توصیف خصوصیات بومی و ناحیهای آن منطقه شامل زبان، آداب، رسوم و ... میپردازد. استان کرمانشاه همواره نفش خاصی در توسعه این رماننویسی داشته است و رماننویسان فراوانی از این منطقه به توسعه و رونق ادبیات بومی و اقلیمی کمک کردهاند. علیاشرف درویشیان، یکی از بزرگترین رماننویسان کرمانشاه و در واقع یکی از بزرگترین رماننویسان در حوزه ادبیات بومی و اقلیمی، در رمان سالهای ابری به بیان واژگان محلی، گیاهان، شغلها، اشعار و جملات محلی، ضربالمثلها، مکانها و ... مربوط به استان کرمانشاه پرداخته است. پژوهش حاضر به بررسی این رمان پرداخته و سعی شده در هر بخش گوشههایی از ادبیات بومی را با تکیه بر نمونههای استنادی مورد بررسی قرار دهد.
