فراوانی فنوتیپ‌های سندرم تخمدان پلی‌کیستیک در نوجوانان شهر مشهد براساس معیار روتردام در سال 1397

نویسندگان

1 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

4 مربی گروه پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.18168
چکیده

مقدمه: سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOs) شایع‌ترین اختلال غدد درون‌ریز در زنان به‌شمار می‌رود. با توجه به زمان شروع PCOS از دوران نوجوانی، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان شیوع این سندرم و فنوتیپ‌های آن براساس معیار روتردام در دختران نوجوان شهر مشهد انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 98-1397 بر روی 650 نفر از دختران 19-14 سال مدارس دولتی مشهد انجام شد. نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای احتمالی چند مرحله‌ای طبقه‌بندی شده انجام گردید. بعد از پر کردن پرسشنامه اطلاعات فردی و دموگرافیک در صورت داشتن معیارهای ورود اقدام به معاینه بالینی از نظر بررسی علائم بالینی هیپرآندروژنیسم شامل هیرسوتیسم، آکنه و ریزش مو با الگوی مردانه نموده و در صورت مثبت بودن این علائم جهت انجام آزمایشات هورمونی و سونوگرافی ارجاع داده می‌شدند. تشخیص سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و فنوتیپ‌های آن بر اساس معیار روتردام صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های کای دو و فیشر انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: فراوانی فنوتیپ‌های چهارگانه سندرم تخمدان پلی‌کیستیک براساس معیارهای روتردام شامل فنوتیپ A (هیپرآندروژنیسم بالینی/بیوشیمایی+تخمدان پلی‌کیستیک) 3 نفر (7/7%)، فنوتیپ B (اختلالات تخمک گذاری+هیپرآندروژنیسم بالینی/بیوشیمایی) 11 نفر (2/28%)، فنوتیپ C (اختلالات تخمک‌گذاری+تخمدان پلی‌کیستیک) 14 نفر (9/35%) و فنوتیپ D (اختلالات تخمک‌گذاری+هیپرآندروژنیسم بالینی/بیوشیمایی+تخمدان پلی‌کیستیک) 11 نفر (2/28%) مشخص گردید. شیوع کلی سندرم تخمدان پلی‌کیستیک بر اساس معیار روتردام 8/6% به‌دست آمد. نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع فنوتیپ‌های چهارگانه سندرم تخمدان پلی‌کیستیک به‌دست آمده و مشابهت علائم با تظاهرات بالینی دوران نوجوانی، بهتر است تشخیص و درمان این سندرم از سنین نوجوانی شروع گردد.