بررسی ارتباط خشونت خانگی از طرف همسر و پرهاکلامپسی در زنان پستپارتوم مراجعهکننده به مرکز آموزشی- درمانی شهر سنندج در سال 1396
نویسندگان
1 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
2 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
3 دانشیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.18174چکیده
مقدمه: پرهاکلامپسی از عوارض دوران بارداری و یک اختلال چندارگانی است که در 5-3% از بارداریها در کشورهای غربی رخ میدهد. با توجه به درگیری سیستم اتونوم و سمپاتیک در پاتوفیزیولوژی پرهاکلامپسی، نقش استرس در تشدید این عارضه پررنگ میگردد. از آنجایی که نقش عواملی چون خشونت خانگی بر بروز و یا تشدید پرهاکلامپسی مطرح میباشد و از طرفی با توجه به رشد و شیوع خشونت خانگی در کشور، مطالعه حاضر با هدف بررسی و تعیین میزان ارتباط بین خشونت خانگی و ابتلاء به پرهاکلامپسی انجام شد. روشکار: این مطالعه مورد- شاهدی در سال 1396 بر روی 110 مادر پستپارتوم در دو گروه 55 نفره مبتلا به پرهاکلامپسی و غیرمبتلا به پرهاکلامپسی در بیمارستان بعثت شهرستان سنندج انجام شد. ابتدا اطلاعات جمعیتشناختی با استفاده از پرسشنامه محققساخته دموگرافیک- مامایی و سپس اطلاعات مربوط به خشونت خانگی با استفاده از پرسشنامه خشونت خانگی برگرفته از سازمان جهانی بهداشت جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS (نسخه 22) و آزمونهای آماری تی تست، من ویتنی و کای اسکوئر انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: بین خشونت خانگیاز طرف همسر با پرهاکلامپسی ارتباط معنیداری وجود نداشت (203/0=p). احتمال ابتلاء به پرهاکلامپسی در صورت مواجهه با خشونت خانگی و خشونت فیزیکی 5/1 برابر گروه شاهد، مواجهه با خشونت جنسی 6/1 برابر گروه شاهد و مواجهه با خشونت روانی 2/1 برابر گروه شاهد بود. بین شدت خشونت فیزیکی (328/0=p)، جنسی (473/0=p) و روانی (606/0=p) با پرهاکلامپسی ارتباط معنیداری وجود نداشت. نتیجهگیری: بین ابتلاء به پرهاکلامپسی و انواع خشونتها ارتباط معنیداری یافت نشد.