نوروپاتی‌های با منشأ ایمنی در دوران حاملگی و نفاس: مطالعه مروری

نویسندگان

1 دانشیار گروه بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 دستیار تخصصی گروه بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.18175
چکیده

مقدمه: سندرم گیلن‌باره (GBS) و پلی رادیکولونوروپاتی التهابی دمیلینیزان مزمن (CIDP) گونه‌ای از اختلالات با منشأ ایمنی اعصاب محیطی هستند که علائم مشخصه آنها شامل: ضعف قرینه پیشرونده عضلات، فقدان رفلکس‌های وتری عمقی و نشانه‌های حسی می‌باشد. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی اثرات بارداری و دوران نفاس بر نوروپاتی‌های با منشأ ایمنی و همچنین اثرات این نوروپاتی‌ها بر روی پیش‌آگهی حاملگی و نحوه درمان این بیماری‌ها در این دوران انجام شد. سندرم گیلن‌باره به‌صورت حاد طی 4-2 هفته تکامل پیدا می‌کند و در دو سوم موارد، سابقه ابتلاء به عفونت‌های ویروسی و باکتریایی پیش از بروز علائم وجود دارد. پلی رادیکولونوروپاتی التهابی دمیلینیزان مزمن، یک اختلال مزمن اتوایمیون است که در قیاس با سندرم گیلن‌باره که طی ۴ هفته تکامل می‌یابد، سیر پیشرفت حداقل ۸ هفته‌ای دارد. در این مقاله اثرات بارداری و دوره نفاس بر روی این بیماری‌ها بررسی و همچنین اثر این بیماری‌ها بر روی حاملگی و دوران پس از زایمان در مطالعاتی که در سال‌های اخیر انجام گرفته است، مرور شد و درمان‌های مناسب این بیماری‌ها در این دوران جمع‌آوری گردید. این مقاله می‌تواند مرجع مناسبی جهت متخصصین زنان و مغز و اعصاب برای درمان و تعیین پیش‌آگهی مادران مبتلا به نوروپاتی‌های با منشأ ایمنی قرار بگیرد. نتیجه‌گیری: بسیاری از بیماری‌های نوروماسکولار با منشأ ایمنی در زنان سنین باروری بروز می‌یابند و ممکن است بروز آنها در این دوران بر روی روند بارداری و زایمان تأثیرگذار بوده و یا بارداری بر روی سیر و علائم بیماری و همچنین درمان و پیش‌آگهی این اختلالات مؤثر باشند. از جمله مهم‌ترین بیماری‌های سیستم اعصاب محیطی با منشأ ایمنی، سندرم گیلن‌باره و پلی رادیکولونوروپاتی مزمن دمیلیزان التهابی می‌باشند. شناخت اثرات این دو اختلال در دوران بارداری و نفاس و نیز اثرات بارداری بر سیر این دو بیماری حائز اهمیت است.