نقش نانومیسل خوراکی کورکومین بر تخفیف شدت اختلالات قاعدگی، افسردگی و اضطراب زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک
نویسندگان
1 دکتری حرفه ای داروسازی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران.
2 استاد گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران.
3 استاد گروه سمشناسی داروشناسی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.17994چکیده
مقدمه: با توجه به شیوع فزاینده سندرم تخمدان پلیکیستیک در زنان جوان و عوارض رژیمهای دارویی موجود، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات آنتیاکسیدانی و بالینی کپسول خوراکی نانوکورکومین با رویکرد به بهبود کیفیت زندگی زنان انجام شد. روشکار: این مطالعه مداخلهای مقطعی برچسب باز از فرورردین ماه سال 1397 الی شهریور ماه سال 1398 بر روی 20 نفر از بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک در تهران انجام شد. افراد 80 میلیگرم کپسول نانوکورکومین را بهصورت یک روز در میان بهمدت 90 روز دریافت کردند. شاخصهای کمی استرس اکسیداتیو مشتمل بر سطح سرمی مالون دی آلدئید، کاتالاز و سوپر اکساید دسموتاز در شروع و پایان مطالعه و شاخصهای کیفیت زندگی بیماران بهصورت ماهیانه بررسی گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 24)و آزمونهای تی زوجی و یو منویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: مصرف 3 ماهه نانوکورکومین باعث بهبود برخی از علائم بالینی از جمله شدت درد دوران قاعدگی (003/0=p)، اضطراب و افسردگی (007/0=p) و هیرسوتیسم (0001/0>p) گردید، اما بین مصرف نانوکورکومین و کاهش سطح خونی شاخصهای استرس اکسیداتیو و سایر شاخصهای مرتبط با کیفیت زندگی بیماران با دوز 80 میلیگرم یک روز در میان و بهمدت سه ماه ارتباط معناداری مشاهده نشد (05/0<p). نتیجهگیری: اگرچه مصرف داروی نانوکورکومین باعث بهبود برخی علائم بالینی بیماری تخمدان پلیکیستیک شد و چشمانداز جدیدی برای مطالعات آتی گشود، ولی با رژیم درمانی فعلی، تأثیر آنتیاکسیدانی مشاهده نشد. با توجه به حجم کم نمونه و محدودیت زمانی در این مطالعه پایلوت، تکرار یافتهها در مطالعات وسیعتر و طولانیتر ضرورت دارد.