بهینه‏ سازی کاربری اراضی به منظور کمینه‏سازی فرسایش خاک و بیشینه‏سازی سود در بخشی از حوضة آبخیز طالقان

نویسندگان

1 استاد گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه آبخیزداری، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس

3 استاد گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jrwm.2015.53894
چکیده

بهینه‏سازی کاربری اراضی یکی از راهکارهای مناسب برای حفاظت خاک است. از این رو، تحقیق حاضر با هدف بهینه‏سازی کاربری اراضی به منظور کمینه‌‌کردن فرسایش و بیشینه‏سازی سود در حوضة آبخیز طالقان با مساحت 23/80427 هکتار انجام شد. بدین منظور، با محاسبة مساحت، میزان فرسایش، و درآمد خالص هر یک از کاربری‏های اراضی حوضة آبخیز مورد تحقیق، با توجه به استانداردهای مورد نیاز هر یک از کاربری‏های اراضی، سطح هر یک از کاربری‏ها استخراج و با تعیین محدودیت‏ها و دو تابع هدف با استفاده از نرم‏افزار ADBASE بهینه‏سازی شد. نتایج تحقیق حاضر نشان می‌‏دهد میزان فرسایش از 28/6 تن در هکتار در سال به 84/5 تن در هکتار در سال (99/6 درصد) و میزان سود از 38/118174 به 02/112681 میلیون ریال (65/4 درصد) پس از بهینه‏سازی کاربری اراضی کاهش یافته است. همچنین، بر اساس نتایج، پیشنهاد می‌شود اراضی با کاربری دیم به اراضی با کاربری زراعت آبی و باغ و مرتع تبدیل شود.