فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: بر اساس برخی مطالعات، منیزیم در غلظت‌های فارماکولوژیک، دارای اثرات آنتی‌ترومبوتیک بوده و موجب اختلال عملکرد پلاکت در محیط آزمایشگاهی و داخل بدن می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر سولفات منیزیم بر وضعیت انعقادی خون در مادران باردار مبتلا به پره­اکلامپسی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 93-1392 بر روی 56 مادر باردار مبتلا به پره­اکلامپسی انجام شد. مدت زمان سیلان، زمان پروترومبین، زمان نسبی ترومبوپلاستین، تعداد پلاکت و سطح منیزیم قبل و 2 ساعت بعد از تزریق سولفات منیزیم اندازه‌گیری شد. داده‌ها پس از گردآوری با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون‌های آزمون تی زوجی و کای اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین سطح منیزیم سرم بیماران 0/51 ±53/4 میلی‌اکی والان در لیتر بود. میانگین تعداد پلاکت بیماران قبل از تجویز منیزیم 84/43±55/176 هزار و بعد از تجویز منیزیم 51/51±25/173 هزار بود که اختلاف معناداری نداشت (108/0=p). میانگین PT (زمان پروترومبین) قبل از شروع درمان 69/0±36/13 ثانیه و بعد از شروع درمان 79/0±57/13 ثانیه بود (059/0=p). میانگین PTT قبل از شروع درمان 05/2±1/38 ثانیه و بعد از شروع درمان 92/2±26/38 ثانیه بود (756/0=p) و میانگین BT زنان قبل از تجویز منیزیم 7/39±55/109 ثانیه و بعد از تجویز منیزیم 87/44±48/ 123 ثانیه بود (013/0=p). نتیجه‌گیری: زمان سیلان زنان باردار بعد از تجویز سولفات منیزیم با مقادیر درمانی افزایش یافت.