بررسی ارتباط بین سطح پروژسترون سرم روز قبل تجویز شیاف پروژسترون با میزان حاملگی در سیکل‌های انتقال جنین

نویسندگان

1 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

2 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

3 استادیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.17822
چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت موضوع درمان‌های کمک باروری و رسیدن به یک حاملگی که ختم به تولد زنده گردد و همچنین اهمیت درمان‌های مورد استفاده و مطالعات گوناگون صورت گرفته تاکنون، مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین پترن آندومتر و سطح پروژسترون سرم در روز قبل شروع شیاف پروژسترون در سیکل‌های انتقال جنین در زنان مراجعه‌کننده به مرکز ناباروری زاهدان انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 1398 بر روی 50 نفر از زنانی که به ‌هر دلیلی تحت IVF قرار گرفته و جنین‌هایشان فریز شده بود، در مرکز نازایی بیمارستان علی بن ابیطالب انجام شد. بیماران مورد مطالعه، تحت درمان با شیاف پروژسترون به‌صورت 400 میلی‌گرم صبح و 400 میلی‌گرم عصر به‌صورت اینترارکتال قرار گرفتند و اطلاعات دموگرافیک، سونوگرافی ضخامت و پترن آندومتر، سطح پروژسترون سرم در روز قبل شروع شیاف پروژسترون و BHCG سرم 14 روز بعد انتقال جنین ثبت گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون‌های آزمون من‌‌ویتنی و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: پیامد IVF در 13 نفر (26%) مثبت بود. 23 نفر (46%) پترن آندومتر هوموژن و 27 نفر (54%) پترن تری‌لاین داشتند. سطح سرمی پروژسترون سرم در بیمارانی که از نظر BHCG مثبت بودند، به‌طور معناداری کمتر از بیمارانی بود که تست BHCG منفی داشتند (001/0p<). نتیجه‌گیری: در میان زنان تحت IVF، سطح پروژسترون سرم و همچنین پترن آندومتر (تری‌لاین یا هوموژن) متفاوت بود. سطح پروژسترون سرم قبل از شروع درمان با پیامد بارداری (مثبت یا منفی) ارتباط داشت. در زنان با سطح پروژسترون پایین‌تر در روز قبل شروع شیاف پروژسترون، درمان با شیاف پروژسترون می‌تواند منجر به نتایج بهتری از نظر حاملگی به‌دنبال IVF گردد که یک یافته جدید و پراهمیت محسوب می‌شود.