فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دیابت باعث اختلال در هموستاز گلوکز می­شود و آمادگی جسمانی و سلامتی مغزی افراد را کاهش می­دهد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه برخی از عوامل آمادگی جسمانی و فیزیولوژیکی زنان سالمند دیابتی و غیردیابتی دارای اضافه­وزن انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 1398 بر روی 34 زن سالمند شهر خرم­آباد انجام شد. یک هفته پیش از انجام آزمون­های آمادگی جسمانی، برای اندازه­گیری سطوح سرمی گلوکز، آیریزین، HbA1c و BDNF، نمونه خونی در حالت ناشتا گرفته شد. 5 روز پیش از انجام پژوهش، آزمودنی­ها با نحوه اجرای آزمون­ها آشنا شدند. سپس در روز اجرای پژوهش، تعدادی از آزمون­های آمادگی جسمانی ویژه سالمندان انجام شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ها: در همه متغیرهای آمادگی جسمانی تفاوت معناداری بین دو گروه دیابتی و غیردیابتی وجود نداشت (05/0p>)، اما در همه متغیرهای فیزیولوژیکی تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0p<). در گروه غیردیابتی همبستگی منفی و معناداری بین BDNF و HbA1c (0005/0=p و 824/0-=r) و آیریزین و HbA1c (0005/0=p و 734/0-=r) و همبستگی مثبت و معناداری بین BDNF و آیریزین (004/0=p و 608/0=r) وجود داشت، اما در گروه دیابتی همبستگی مثبت و معناداری بین گلوکز و HbA1c (028/0=p و 586/0=r) و آیریزین و BDNF (0005/0=p و 853/0=r) و همبستگی منفی و معناداری بین گلوکز و آیریزین (015/0=p و 636/0-=r)، BDNF و HbA1c (002/0=p و 759/0-=r) و آیریزین و HbA1c (002/0=p و 752/0-=r) وجود داشت. نتیجه­گیری: به­نظر می­رسد سطح آمادگی جسمانی زنان سالمند غیردیابتی و دیابتی یکسان می­باشد، اما در متغیرهای فیزیولوژیکی گروه غیردیابتی وضعیت بهتری داشتند. همچنین، آیریزین نقش مهم­تری نسبت به BDNF در دیابت دارد.