فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بررسی و مطالعة سیر ترانه‌سرایی در دورة پهلوی دوم، به ویژه از زمان تأسیس رادیو در سال ۱۳۱۹ ه. ش به بعد، حاکی از تحول و تطور این نوع ادبی در ساحت­های مختلف خود، به خصوص در حوزة شیوة بیان و مضمون است.‌ رحیم معینی کرمانشاهی سهم بزرگی در این تحول و تطور دارد، به گونه­ای که در بسیاری از نوآوری­ها در این عرصه پیشتاز و مبدع است. در این پژوهش برآنیم تا با روش توصیفی ـ تحلیلی نبوغ و نوآوری­های معینی را در عرصة ترانه­سرایی، به ویژه در زمینة شیوة بیان و تحول مضمون، ازیک سو و تناسبات کلامی و ملودیکی، از سوی دیگر بررسی و تحلیل کنیم. برآیند پژوهش ‌نشان می‌دهد که معینی در شیوة بیان، با گذر از روش­های سنتی، با بهره­گیری از فنون ادبی نظیر روایت، قصه، نماد و همچنین هنر نقاشی، تابلوسرایی را به عنوان روش و سبک نوین در ترانه‌سرایی معرفی کرد و با درک زمان و ذائقة مخاطب روز، مضامین نو که در ترانه سابقه نداشت، نظیر مضامین فلسفی، عرفانی و اخلاقی را با زبان روایت و قصه وارد ترانه‌سرایی کرد. در کنار این نبوغ، در حوزة تناسبات کلامی و ملودیکی هم ابداعاتی انجام داد. تلفیق درست واژگان با روح ملودی، هماهنگی وزن و ریتم ترانه با مضمون و محتوای کلام و تغییر آن به مقتضای تغییر مضمون و همگامی و تغییر ملودی، همسو با تغییر شخصیت‌های داستان و روایت و تغییر و دگرگونی در ساختارکلیشه‌ای ترانه‌های گذشته، نظیر بیان یک سرگذشت در دو ترانة مجزا با عنوان ترانه‌های تکمیلی، حاصل  ابداعات و نوآوری‌های معینی به شمار می‌آید.