رویکردی به رابطه اقتدار نظامی با مذاکره در اندیشه فرمانده معظم کل قوا
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه عالی دفاع ملی
2 دانشکده دفاع ملی ، دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
چکیده
گفتگو و روابط سیاسی بهتنهایی نمیتواند باعث اقتدار سیاسی شود. البته گفتگو شرط لازم است، اما کافی نیست. اقتدار سیاسی زمانی به دست میآید که گفتگو همراه با قدرت نظامی و قدرت بازدارندگی باشد و به همین دلیل اقتدار نظامی علاوه بر اینکه گفتگوهای سیاسی را آسان میکند، باعث اقتدار سیاسی هم میشود. هدف اصلی این مقاله رویکردی به رابطه اقتدار نظامی با مذاکره در اندیشه فرمانده معظم کل قوا میباشد. این مقاله از نوع کاربردی و به روش توصیفی – تحلیلی انجامشده و حجم نمونه 74 نفر است. روش جمعآوری اطلاعات میدانی و کتابخانهای میباشد، که ابتدا بیانات مرتبط مقام معظم رهبری (تعداد 30 فیش)، به عنوان بعد استخراج و از طریق پیمایش و نظر خبرگی، مؤلفهبندی و شاخص گذاری گردید، سپس بر اساس مطالعات اسنادی و کتابخانهای مطالب مرتبط(تعداد 21 فیش)، به عنوان بعد استخراج و از طریق پیمایش و نظر خبرگی، مؤلفهبندی و شاخص گذاری گردید. بر اساس یافتههای تحقیق، تعداد 12 عامل بیانکننده رویکردِ رابطه اقتدار نظامی با مذاکره در اندیشه فرمانده معظم کل قوا هستند. این عوامل عبارتنداز: توان موشکی؛ اقتدار نظامی؛ افزایش قدرت بازدارندگی؛ قدرت و نفوذ منطقهای؛ پیشرفت و افزایش توانمندی؛ خدامحوری و مجاهدت در راه خدا؛ اقتدار دفاعی؛ استقلال؛ حضور فعال و مقتدرانه و اثربخش؛ پایبندی به اصول و آرمانها؛ توان نهضتی و همگرایی با گروههای جهادی جمهوری اسلامی ایران.