بررسی و مقایسه سطح اخلاق حرفهای دانشجویان پزشکی در مقاطع کارآموزی و کارورزی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1397

نویسندگان

1 دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 دانشجوی پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 متخصص پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.17615
چکیده

مقدمه: با توجه به اینکه خطاهای پزشکی منجر به مرگ‌و‌میر با سطح پایین اخلاق حرفه‌ای در پزشکان ارتباط داشته است، مطالعه حاضر با هدف تعیین و مقایسه سطح اخلاق حرفه‌ای دانشجویان پزشکی در مقاطع کارآموزی و کارورزی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 1397 به‌صورت سرشماری بر روی 307 دانشجوی دانشکده پزشکی مشهد انجام شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه تعیین سطح حرفه‌ای‌گری شامل 5 بعد (وظیفه/مسئولیت‌پذیری، برتری/استقلال، عزت/صداقت، نوع دوستی، احترام) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون‌های آنووا، کای دو و کروسکال والیس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین سن افراد 5/1±67/23 بود. در 3 بعد مسئولیت، احترام و صداقت کارآموزان سال 1 (دانشجویان در مقطع سال اول کارآموزی) نظر کاملاً مخالف داشتند، در‌صورتی‌که اکثر کارآموزان سال 2 (دانشجویان در مقطع سال دوم کارآموزی) و کارورز‌ها موافق بودند (01/0>p). در بعد "استقلال" نظر هر سه گروه نسبتاً موافق بود (087/0<p). در بعد "نوع‌دوستی" نظر کارآموزان سال 1 نسبتاً موافق بود، ولی کارآموزان سال 2  و کارورزها با این بعد اظهار مخالفت کردند (01/0>p). نتیجه‌گیری: میانگین نمرات کارورزان و کارآموزان سال 2 رشته پزشکی در ابعاد مسئولیت‌پذیری، صداقت و احترام به‌طور معناداری بیشتر از کارآموزان سال 1 بود و میانگین نمره بعد نوع‌دوستی در کارآموزان سال اول رشته پزشکی نسبت به دو گروه دیگر بیشتر بود. لذا باید از طریق توانمندسازی اساتید، آموزش مناسب اخلاق حرفه‌ای در قالب دروس نظری و عملی در جهت ارتقاء سطح اخلاق حرفه‌ای دانشجویان گام برداشت.