بررسی کیفیت ارائه مراقبت بیمار محور از دیدگاه مددجویان ناباروری در مراکز کمک باروری بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات پیشگیری از بیماریهای زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
5 استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.17620چکیده
مقدمه: توجه به نیازهای زوجین نابارور و مشارکت دادن آنها در برنامه درمان، به آنها این اجازه را میدهد تا به صورت مؤثرتری به مقابله با این مشکل بپردازند. مراقبت بیمار محور بر این اصل استوار است که کل منابع و فعالیتهای سازمان باید حول محور بیمار سازماندهی شود. مطالعه حاضر با هدفبررسی کیفیت ارائه مراقبت بیمار محور از دیدگاه مددجویان نابارور انجام شد. روشکار: این مطالعه توصیفی در سال 1398 بر روی 200 مددجوی نابارور مراجعهکننده به مراکز کمک باروری بیمارستانهای منتخب شهید بهشتی انجام شد. گردآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه بیمار محوری در مددجویان ناباروری انجام شد. این پرسشنامه مشتمل بر 50 سؤال در 8 حیطه شامل: حیطه دسترسی، اطلاعات، ارتباطات، مشارکت بیمار، احترام به ارزشهای بیمار، تداوم و حمایت از بیمار، صلاحیت کارکنان و حیطه سازمان مراقبت است که حداقل نمره در هر حیطه صفر و حداکثر 3 میباشد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمونهای توصیفی و رگرسیون انجام شد. یافتهها: بیشترین عامل ناباروری مربوط به زنان با 132 نفر (0/66%) و سپس عامل مشترک مردانه و زنانه با 62 مورد (0/31%) بیان شده بود. میانگین طول مدت ناباروری 67/3±35/5 سال بهدست آمد. نتایج این پژوهش نشان داد که در بازه امتیازی بین 3-0، میانگین محوریت بیماران در درمان ناباروری 50/1 بود. پایینترین میزان بیمار محوری مربوط به حیطه دسترسی (37/0 از 3) و بالاترین آن مربوط به حیطه سازمان مراقبت (40/2 از 3) بود. نتیجهگیری: کیفیت مراقبت بیمار محور سطح متوسط (5/1) از سطح مطلوب (3) بهدست آمد، لذا ضروری است که زیرساختهای نظام سلامت کشور اصلاح شده و رویکرد بیمار محور بهطور گسترده در کشور آموزش و اجرا شود. در جهت عملیاتی شدن این مهم باید همچنین عوامل تأثیرگزار بر مراقبت بیمار محور را شناسایی نمود.