تهیه فرمولاسیون کپسول Bacillus subtilis و بررسی کارایی آن در مهار مرگ گیاهچه گوجهفرنگی ناشی از Rhizoctonia solani در شرایط گلخانه
نویسندگان
1 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته بیماریشناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
3 دانشیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
4 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
doi
10.22092/bcpp.2023.363355.344چکیده
استفاده از عوامل مهار زیستی یک روش امیدوارکننده و ایمن در راستای اهداف زیستمحیطی برای مهار بیماریهای گیاهی است. با این حال، به دلیل نداشتن پایداری و فقدان فرمولاسیون مناسب و کاربردی، نتایج به دست آمده از کاربرد این عوامل به ویژه در عرصه های کشاورزی به اندازة کافی کارآمد نبوده است. این مطالعه با هدف توسعه فرمولاسیون کپسول با استفاده از سدیم آلژینات جهت افزایش زنده مانی و بهبود عملکردBacillus subtilis انجام گردید. تهیه کپسول ها با استفاده از روش ژلاسیون یونی انجام شد. کارایی کپسولاسیون 99 درصد برآورد گردید. میانگین اندازه کپسول های مرطوب و خشک تهیه شده به ترتیب 2600 و 1000 میکرومتر بود. نتایج تاثیر اشعه فرابنفش بر زنده مانی B. subtilis نشان داد باکتری در حالت کپسول (مرطوب و خشک) نسبت به حالت غیرکپسول مقاومت بیشتری در برابر اشعه فرابنفش داشت. در این خصوص با افزایش مدت زمان قرارگیری در معرض اشعه فرابنفش مقاومت سلولهای باکتری در حالت کپسول نسبت به حالت غیرکپسول بیشتر بود. نتایج بررسی مقاومت حرارتی در دماهای مختلف بر نقش مثبت کپسولها در افزایش زنده مانی و مقاومت B subtilis نسبت به حالت غیرکپسول تاکید داشت. در این رابطه، درصد زنده مانی B. subtilis غیرکپسوله پس از 60 روز قرارگیری در دمای 25 و 35 درجه سلسیوس به ترتیب 42 و 47 کاهش یافت. اما در مورد B. subtilis کپسوله کاهش درصد زنده مانی پس از مدت زمان و دمای مشابه به ترتیب 16/5 و 26 درصد برآورد گردید. نتایج بررسی گلخانه ای نشان داد استفاده از فرمولاسیون کپسول B. subtilis باعث کاهش درصد بیماری نسبت به B. subtilis غیرکپسول و کپسول های سدیم آلژینات به تنهایی شد. در این رابطه، درصد بیماری در گیاهان تیمار شده با باکتری کپسوله 4/44 درصد برآورد گردید درحالی که این میزان در شاهد 73/33 درصد بود. گیاهان تیمار شده با B. subtilis کپسوله از نظر شاخصهای رشدی در مقایسه با شاهد تفاوت معنیداری داشتند. تغییرات شاخص رشد در رابطه با فرمولاسیون های مختلف B. subtilis (به صورت کپسوله، غیرکپسوله) و کپسول های سدیم آلژینات تنها برای ارتفاع ریشه معنی دار بود. این نتایج بر نقش مثبت تاثیر استفاده از B. subtilis و فرمولاسیون کپسول در کنترل مرگ گیاهچه ناشی ازRhizoctonia solani در گیاه گوجه فرنگی تاکید دارد.