تأثیر 12 هفته پیادهروی بر میزان وزنگیری و فشارخون زنان باردار دارای اضافه وزن
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نهاوند، نهاوند، ایران.
2 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نهاوند، نهاوند، ایران.
3 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خدابنده، خدابنده، ایران
doi
10.22038/ijogi.2020.17485چکیده
مقدمه: همراه با تغییرات سبک زندگی، افزایش وزن در زنان باردار در حال افزایش است که باعث ایجاد مشکلاتی از قبیل فشارخون، زایمان زودرس، سزارین و حتی مرگ مادر و کودک خواهد شد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر پیادهروی بر میزان وزنگیری و فشارخون زنان باردار دارای اضافه وزن انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده در سال 1398 بر روی 30 زن باردار دارای اضافه وزن با سن بارداری 27-20 هفتگی در شهرستان نهاوند انجام گرفت. افراد در دو گروه 15 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی گروه مداخله شامل 12 هفته فعالیت ورزشی پیادهروی بهمدت 40-20 دقیقه و با شدت 60-45% ضربان قلب بیشینه انجام گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمونهای شاپیرو-ویلک، لون و آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: در این مطالعه گروه مداخله بعد از 12 هفته تمرین پیادهروی توانستند افزایش وزن کمتری نسبت به گروه کنترل را تجربه نمایند (001/0≥p). تمرین پیادهروی بر فشارخون سیستولیک (015/0=p) و دیاستولیک (015/0=p) در زنان باردار گروه مداخله تأثیر معنیداری داشت. نتیجهگیری: 12 هفته پیادهروی در وزنگیری مطلوب زنان باردار دارای اضافه وزن و حفظ فشارخون آنها در محدوده طبیعی تأثیر معنیداری دارد.