مقایسه استرس پس از سانحه بعد از عمل هیسترکتومی در بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی شیراز سال 1398
نویسندگان
1 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات روان جامعهنگر، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
2 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مادر و جنین، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
3 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.17487چکیده
مقدمه: هیسترکتومی بهعنوان یکی از معمولترین عملهای جراحی زنان، بر بُعد روحی-روانی زنان تأثیر منفی میگذارد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه زنان یائسه و غیریائسه هیسترکتومی شده از نظر استرس پس از سانحه انجام شد. روشکار: این مطالعه تحلیلی- مقطعی از مرداد تا اواخر دی ماه سال 1398 بر روی 154 نفر از زنان یائسه و غیریائسه هیسترکتومی شده در بیمارستانهای حضرت زینب (س) و شهید دکتر فقیهی شیراز انجام شد. گردآوری دادههای استرس پس از سانحه از طریق پرسشنامه وایس و مارمر انجام شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 16) و آمار توصیفی و آزمونهای تی مستقل و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین نمره استرس پس از سانحه 1 هفته پس از عمل افزایش و 2 ماه بعد از عمل کاهش یافت (179/0=p). نمره استرس در گروه یائسه (02/6±99/4) کمتر از گروه غیریائسه (72/7±49/6) بود. همچنین بین میانگین نمره استرس پس از سانحه گروه یائسه و غیریائسه، 2 ماه پس از عمل برخلاف 1 هفته پس از عمل، تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<p). نتیجهگیری: اگرچه هیسترکتومی، استرس را در زنان یائسه و غیریائسه و با اختلاف معناداری در گروه غیریائسه افزایش میدهد، اما پس از 2 ماه، نمره استرس پس از سانحه کاهش معنیداری مییابد.