فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: عامل رشدی فیبربلاست-21 (21FGF)، لیپولیز و اکسیداسیون اسیدهای چرب را افزایش می­دهد. اثر حجم­های متفاوت تمرین مقاومتی روی 21FGF به خوبی مشخص نشده است، بنابراین مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثرات تمرین مقاومتی با حجم پایین و بالا بر سطح سرمی 21FGF، ترکیب بدن و تحرک‌پذیری زنان سالمند چاق غیرفعال انجام شد. روش‌کار: 30 زنان سالمند چاق غیرفعال (سن50/4±57/64 سال؛ نمایه توده بدنی 69/2±34/32 کیلوگرم بر متر مربع و درصد چربی 11/2±93/40) ساکن شهر مشهد برای شرکت در این مطالعه نیمه‌تجربی فراخوانی شدند. آزمودنی­ها به‌طور تصادفی به سه گروه برابر تمرین مقاومتی حجم پایین (LVRT) و تمرین مقاومتی حجم بالا (HVRT) و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی­ها پروتکل­های LVRT (یک نوبت) و HVRT (سه نوبت) برای 12 هفته و دو جلسه در هفته انجام دادند. اندازه­های تن‌سنجی و ارزیابی بیوشیمیایی یک هفته قبل از اولین و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی انجام شد. همچنین آزمون­های 30 ثانیه بلند شدن از صندلی، آرم کرل، دو دقیقه استپ و هشت فوت آپ – اند- گو ارزیابی شد. به‌ترتیب از آزمون تی وابسته و تحلیل کواریانس برای ارزیابی تفاوت درون و بین گروهی استفاده شد. یافته­ها: متعاقب دوره تمرینی، درصد چربی بدن در گروه HVRT نسبت به گروه LVRT (001/0=p) به‌طور معنی­داری پایین­تر بود. برعکس، نتایج 30 ثانیه بلند شدن از صندلی (001/0=p) و آرم کرل (001/0=p) در گروه HVRT نسبت به گروه LVRT به‌طور معنی­داری بالاتر بود. بر اساس نتایج، تفاوت معنی­داری بین وزن (997/0=p)، شاخص توده بدنی (999/0=p)، 21FGF (999/0=p)، دو دقیقه استپ (072/0=p) و 8 فوت آپ ـ اند ـ گو (231/0=p) بین دو گروه LVRT و HVRT در انتهای دوره تمرینی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: تمرین مقاومتی با سه نوبت نسبت به تمرین مقاومتی با یک نوبت موجب دستاوردهای بیشتری در بهبود ترکیب بدن و تحرک پذیری در زنان سالمند چاق می­شود.