کنترل زیستی و شیمیایی بیماری کپک خاکستری توت فرنگی در گلخانه

نویسندگان

1 استادیار، مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.

2 دانشیار، مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.

doi
10.22092/bcpp.2023.362453.334
چکیده

کپک خاکستری که عامل آن Botrytis cinerea Pers.: Fr. است، از بیماری‌های مهم توت‌فرنگی درشرایط مرطوب به شمار می‌آید. در این تحقیق تاثیر قارچ‌کش‌های تجاری روماک® با ماده موثر عصاره گیاه بنه (Pistacia atlantica Desf.) با غلظت‌های 3، 4 و 5، سرناد® حاوی باکتری Bacillus subtilis QST 713 با غلظت‌های 3، 5 و 7، و مخلوط معدنی سراکوئینت® متشکل از سولفات مس و فسفیت پتاسیم با غلظت‌های 2/5، 3 و 3/5، در مقایسه با قارچ‌کش سیگنوم® (بوسکالید+پیراکلواستروبین) با غلظت یک در هزار و تیمار شاهد (آب‌پاشی) جهت کنترل بیماری کپک خاکستری توت‌فرنگی بررسی شد. آزمایشات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 11 تیمار و چهار تکرار در دو گلخانه تحقیقاتی و تجاری صورت گرفت. محلول ‌پاشی‌ها همزمان با تشکیل گل در سه مرحله، هر 10–7 روز یک بار انجام شد. ارزیابی اثر تیمارها بر اساس درصد گل‌های سوخته و تعداد میوه‌های آلوده در بوته‌ها در گلخانه و درصد میوه‌های آلوده پس از انبارداری صورت گرفت. نتایج نشان داد که قارچ‌کش سیگنوم® بیشترین تاثیر را در کاهش سوختگی گل، تعداد میوه‌های آلوده و درصد میوه‌های آلوده در مراحل مختلف ارزیابی داشت. قارچ‌کش‌های روماک با غلظت چهار در هزار، سرناد پنج در هزار و سراکوئینت سه در هزار به ترتیب 83/2–74/9، 83/6–71/6 و 82/6–72/1 درصد، تعداد میوه‌های آلوده را کاهش دادند. کارایی این تیمارها در کاهش درصد میوه‌های آلوده به ترتیب 57/9، 54/3 و 66/7 درصد پس از برداشت برآورد شد. ارزیابی تاثیر تیمارها بر سوختگی گل توسط روماک، سرناد و سراکوئینت با غلظت‌های مذکور به ترتیب، 89/3–62/5، 9/5–54/90 و 91/5–71/4 درصد تعیین شد. به این ترتیب، استفاده از قارچ‌کش‌های روماک®، سرناد® و سراکوئینت® برای کنترل بیماری کپک خاکستری توت‌فرنگی، در مراحل تشکیل گل و هر هفت روز یک بار کارایی مناسبی داشته و اثرات سوء بهداشتی و زیست‌محیطی کمتری در مقایسه با قارچ‌کش‌های شیمیایی آلی دارند.