بررسی کارایی انرژی محصول گندم به روش تحلیل پوششی داده‌ها (مطالعه موردی دشت مهیار شهرستان شهرضا)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی البرز

2 دانشگاه علوم پزشکی تبریز

3 دانشگاه آزاد اسلامی

4 دانشگاه خوارزمی

doi
چکیده

در این تحقیق کارایی انرژی محصول گندم در دشت مهیار شهرستان شهرضا، با کمک رویکرد تحلیل پوششی داده ( DEA ) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، نهاده آب مصرفی با 5/79% بیشترین و نیروی انسانی با 24/0% کمترین سهم مصرف انرژی را به خود اختصاص داده اند. بهره‌وری انرژی، خالص افزوده انرژی و نسبت انرژی ستانده به نهاده در این کشت به‌ترتیب 048/0، 34/79 و 63/1 برآورد شد. نتایج بدست آمده از تحلیل پوششی داده‌های انرژی گویای این بود، در مدل بازگشت به مقیاس ثابت، 23% و در مدل بازگشت به مقیاس متغیر، 36%  از کل واحدها، کارایی 100 درصد داشته و دیگر واحدها با درجه‌ها مختلفی از ناکارایی روبرو بوده اند. میانگین کارایی فنی، کارایی فنی خالص و کارایی مقیاس به ترتیب 26/90، 14/95 و 43/94 برآورد شد. همچنین میانگین کارایی فنی واحدهای ناکارا بر پایه مدل بازگشت به مقیاس ثابت 87% محاسبه شد، به این معنا که 13% از منابع می‌تواند با بالا بردن کارایی این واحدها ذخیره شود.