بررسی اثر لیزر و نور شدید پالسی در درمان هیرسوتیسم در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک: مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 دکترای بهداشت باروری، مرکز تحقیقات اندوکرینولوژی تولید مثل، پژوهشکده علوم غدد درونریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استاد مرکز تحقیقات اندوکرینولوژی تولید مثل، پژوهشکده علوم غدد درونریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.17493چکیده
مقدمه: در طی دهههای اخیر لیزردرمانی یکی از روشهای محبوب در درمان هیرسوتیسم در افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک بوده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر درمانی لیزر بر هیرسوتیسم در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک بهصورت مرور سیستماتیک انجام شد. روشکار: در این مطالعه جستجوی مطالعات تجربی و نیمهتجربی فارسی و انگلیسی در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science،Cochrane library ، Magiran، SID،IranDoc در ماه جولای 2020 انجام شد. جستجو با استفاده از کلید واژههای فارسی سندرم تخمدان پلیکیستیک، هیرسوتیسم، لیزر، درمان، مو و کلید واژههای لاتین مرتبط انجام شد. پیامد اصلی مورد بررسی شامل: اثر مداخله بر کاهش موها، مدت زمان کاهش موها، مدت زمان رشد موهای جدید و عوارض جانبی لیزر درمانی بود. یافتهها: پس از جستجوی پیشرفته، 11 مقاله (638 شرکتکننده) دارای معیارهای ورود بودند. نوع پوست شرکتکنندگان بر اساس معیار فیتزپاتریک بود. در اکثر مطالعات دستگاه لیزر الکساندیرت مورد استفاده قرار گرفته بود. مدت زمان درمان در مطالعات حداکثر 6 ماه با فواصل درمانی 6-4 هفته بود. پیامد اصلی مورد بررسی شامل: کاهش معنادار تعداد مو و شدت موهای زائد، افزایش میانگین زمان رشد موهای جدید، میزان انرژی در بازه 50-10 ژول بر سانتیمتر مربع و مدت زمان 50-20 میلیثانیه و عوارض شامل هیپرپیگمانتاسیون و اریتم و درد بود. نتیجهگیری: یافتهها حاکی از تأثیر فناوریهای مبتنی بر نور بر انواع مختلف پیامدهای مرتبط با درمان هیرسوتیسم در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک میباشد، اما هنوز اتفاق نظر در مورد مناسبترین نوع لیزر، فلوئنس و تعداد جلسات درمانی وجود ندارد. مطالعات کارآزمایی بالینی گستردهای جهت تدوین دستورالعمل بالینی نیاز میباشد.