صیانت از میراث فرهنگی ناملموس با توسل به حقوق بشر و چالش های آن

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده حقوق گروه حقوق عمومی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکترای حقوق بین‌الملل پردیس بین‌المللی کیش دانشگاه تهران

doi
10.22034/jgeoq.2024.205022.2202
چکیده

میراث ناملموس بیشتر در بطن جوامع و گروه ها نشو و نما می یابد و در قالب آیین‌ها، آداب، رسوم، هنرهای نمایشی، مناسک و دیگر سنتهایی که بیشتر شفاهی و غیر مکتوب هستند متجلی می شود. نظام حقوقی صیانت از میراث ناملموس که شباهت هایی با عهد نامه‌ی 1972 میراث جهانی دارد. حمایت از میراث ناملموس در این عهدنامه که از آن به درستی به صیانت تعبیر شده است با تحول حقوق بین الملل و شکل‌ گیری نظام حقوقی حمایت‌ بین‌ المللی از میراث فرهنگی از نیمه دوم قرن بیستم در چارچوب یونسکو، سازوکارهای حل وفصل اختلافات بین المللی برای این حوزه نیز پیش بینی شد و به مرور زمان تحول یافت. از سوی دیگر، ماهیت چندوجهی و مختلط میراث فرهنگی و ارتباط آن با موضوعات مختلفی در حقوق بین الملل از قبیل حقوق کیفری، حقوق تجارت ، حقوق‌ سرمایه‌ گذاری و حقوق بشر، حل وفصل اختلافات را در این حوزه‌، تخصصی و پیچیده کرده است. به همین جهت برای تقویت روند تکوین و تکامل حقوق بین الملل میراث فرهنگی، لازم است‌ ساختارها‌ و رویه‌های قضایی در حمایت از میراث فرهنگی تقویت شود.