فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دو ضمیر «من» و «ما» راویتگر رمان دا هستند. اگر چه نویسنده¬ی این داستان، چندان به شاخصه¬های از پیش تعیین شده¬ی انتخاب روایتگر اوّل شخص پایبند نیست و گهگاه زاویه¬ی دید روایت را به ناگاه تغییر می¬دهد، اما زاویه¬ی دید راویِ اوّل شخص، تا پایان داستان، وجه غالب روایتگری است. راوی در رمان دا، گاه از حدّ فردیّت فراتر می¬رود و از زاویه¬ی دید راوی «دانای کلّ شخصی» به روایت می¬پردازد تا چنین پنداشته شود که راوی اوّل شخص، در بخش¬هایی از داستان به منظور انتقال صریح اطلاعات، به دانای کل استحاله می¬یابد. از میان روش¬های ارائه زاویه¬ی دید، جریان سیّال ذهن بیش از هر چیز، منتقل کننده¬ی احساسات و هیجانات راوی است که بدین ترتیب، اطلاعات لازم در اختیار خواننده قرار می¬گیرد.در این پژوهش، نخست انواع زاویه¬ی دید به کار برده شده و نوآوری¬های روایی موجود در رمان مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته اند سپس انواع تک گویی¬ها با ذکر مثال ذکر گردیده اند تا در نهایت، درکی کامل از نقش راوی و اهمیت زاویه¬ی دید انتخابی وی در موفقیت رمان، مورد بررسی قرار بگیرد واژگان کلیدی: راوی، زاویه¬ی دید، تک گویی درونی، جریان سیال ذهن.