ارزیابی کارایی زیربخش زراعت با استفاده از رویکرد تلفیقی برنامهریزی خطی و پرامیتی در ایران و کشورهای منطقه
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/aead.2010.58804چکیده
در این مقاله به بررسی و ارزیابی کارایی کشورهای منتخب در زمینه فعالیتها ی زراعتی با استفاده از روش برنامهریزی خطی پرداخته شده است. بدین منظور و با توجه به اینکه در ارزیابی کارایی عمدتاً از دو روش پارامتری و ناپارامتری استفاده میشود، با بهرهگیری از روش ناپارامتری که بر پایه روشها ی برنامهریزی ریاضی و به طور اخص روش تحلیل پوششی دادهها استوار است، کشور ایران و کشورهای منطقه به لحاظ کارایی فعالیتها ی زراعتی طبقهبندی و رتبهبندی شدند. با توجه به ورودیها و خروجیها ی زیربخش زراعت در 19 کشور منتخب طی سال 2004، در مقاله حاضر به ارزیابی کارایی آنها با دو فرض بازده ثابت نسبت به مقیاس و بازده متغیر نسبت به مقیاس پرداخته شده و سپس با استفاده از روش پرامیتی به الویتبندی کشورهای مرجع پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که با در نظر گرفتن فرض اول، کشورهای امارات، کویت، عمان، پاکستان، عربستان سعودی، ترکیه و ایران در میان 19 کشور مورد مطالعه از بیشترین کارایی برخوردارند و متوسط کارایی تحت این فرض 546/0 درصد است. با در نظر گرفتن فرض دوم، کشورهای قزاقستان و یمن نیز به جمع کشورهای کارا میپیوندند که متوسط کارایی تحت این فرض 701/0 درصد است. در نهایت با توجه به الگو بودن کشور امارات، بر اساس یافتههای این تحقیق میتوان گفت که کشورهای ناکارا به منظور افزایش کارایی باید کشور امارات را الگوی خود قرار دهند. طبقهبندی JEL : D61 ، C44 ، N5