مقایسه نسبت نوتروفیل به لنفوسیت و نسبت پلاکت به لنفوسیت در پرهاکلامپسی با بارداری نرمال: مطالعه مورد- شاهدی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بافت و جنینشناسی، مرکز درمان ناباروری مولود، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
2 دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت بارداری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
3 پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
4 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت بارداری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
5 متخصص زنان و مامایی، بیمارستان علی ابن ابیطالب، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.17385چکیده
مقدمه: تشخیص زودهنگام پرهاکلامپسی بهعنوان یکی از عوارض دوران بارداری در کنترل این بیماری و پیشگیری از خطرات بعدی برای مادر و جنین بسیار حائز اهمیت است. نسبت نوتروفیل به لنفوسیت (NLR) و نسبت پلاکت به لنفوسیت (PLR) هر دو نسبت التهابی هستند که میتوان به راحتی محاسبه کرد. NLR و PLR بهعنوان پیشبینی کننده عوارض رایج حاملگی مورد آزمایش قرار گرفتهاند، اما نتایج متناقض بودند، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه نسبت نوتروفیل به لنفوسیت و نسبت پلاکت به لنفوسیت در زنان باردار مبتلا به پرهاکلامپسی با زنان باردار نرمال انجام شد. روشکار: این مطالعه مورد-شاهدی در سال 1397 بر روی 153 زن باردار مراجعهکننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب شهر زاهدان انجام شد. بیماران به سه گروه کنترل، پرهاکلامپسی خفیف و پرهاکلامپسی شدید تقسیم شدند. دادههای مربوطه با استفاده از فرمهای اطلاعاتی از پیش طراحی شده جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون توکی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها:نسبت نوتروفیل به لنفوسیت در گروه پرهاکلامپسی بهطور معنیداری بالاتر از گروه کنترل بود (008/0=p)، اما نسبت پلاکت به لنفوسیت بین دو گروه تفاوت معنیداری نداشت (236/0=p). نتیجهگیری: از آنجا که نسبت نوتروفیل به لنفوسیت در گروه مبتلا به پرهاکلامپسی بهطور معنیداری بیشتر از گروه کنترل بود، بهنظر میرسد که میتوان از نسبت نوتروفیل به لنفوسیت جهت پیشبینی پرهاکلامپسی استفاده نمود. کلمات کلیدی: پرهاکلامپسی، لنفوسیت، نوتروفیل