مقایسه پیش بینی نرخ تورم مصرفکننده ایران با استفاده از تعداد بسیاری متغیر پیش بینی کننده
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
2 دانشگاه کردستان
3 دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
doi
10.22055/jqe.2020.31882.2190چکیده
یکی از مهمترین مشکلات اقتصادی در ایران طی چند دهه اخیر پدیدهی تورم بالا و دو رقمی است، بهطوری که بهبود شرایط ناشی از وجود تورم بالا همواره یکی از اهداف مهم برنامههای توسعه کشور بوده است. دستیابی به این هدف مستلزم ایجاد ساز و کاری دقیق و هدفمند از فرآیند سیاستگذاری اقتصادی است که در شکل استاندارد خود، پیشبینی، هدفگذاری و تحلیل سیاستی را شامل میگردد. در این مطالعه از 108 متغیر فصلی در دوره زمانی96-1369 استفاده شدهاست. متغیرهای مورد استفاده شامل شاخص قیمت مصرفکننده به عنوان متغیر وابسته و 107 متغیر مستقل (پیشبینیکننده) بوده که در نه بلوک (بلوک قیمتی، بلوک تقاضا، بلوک دولت، بلوک خارجی، بلوک ستاده، بلوک پولی، بلوک مالی، بلوک انرژی و بلوک نیرویکار) به منظور استخراج عوامل گنجانده شدهاند.از تحلیل مؤلفههای اساسی برای استخراج عوامل با استفاده از تمامی متغیرها در هر بلوک استفاده شده است. علاوهبر این، وقفههای هر مدل با استفاده از BIC تعیین شدهاند. همانند مطالعه کوپ و کوروبیلیس (2012) پیشبینیها با سه افق کوتاهمدت(h=1)، افق میانمدت(h=4) و افق بلندمدت(h=8) در نظرگرفته شده است. هدف اصلی این مطالعه، مقایسه عملکرد پیشبینی مدلهای DMA و DMS با BMA، BVAR، TVP و AR میباشد. به منظور ارزیابی عملکرد پیشبینی از مربع میانگین خطای پیشبینی، قدرمطلق میانگین خطای پیشبینی، میانگین درصد قدرمطلق خطای پیشبینی، تورش خطای پیشبینی و واریانس خطای پیشبینی و مجموع لگاریتم احتمالات پیشبینی استفادهشدهاست. علاوه بر این، به منظور مقایسه صحت پیشبینی از آزمون دیبولد-ماریانو (1995) استفادهشد. نتایج مطالعه نشان میدهد که پیشبینی مدلهای گزینشینمودن (DMS) و متوسطگیری الگوی پویا (DMA) نسبت به سایر روشهای پیشبینی سنتی دارای عملکرد کاراتری برای نرخ تورم ایران هستند. یافتهها حاکی از آناست که در تمامی افقهای پیشبینی، بلوکهای پولی و قیمتی دارای بیشترین تعداد در استفاده از مدل بهینه در طول زمان بوده و کمترین تعداد نیز به بلوک دولت اختصاص داشته است.