[مقاله مروری] کاربرد ترکیبات القا کننده‌ی مقاومت در مدیریت بیماری‌های فایتوپلاسمایی

نویسندگان

1 بخش تحقیقات بیماری‌های گیاهان، موسسۀ تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22092/bcpp.2021.127764
چکیده

مقاومت القایی یکی از انواع سیستم‌های دفاعی در گیاهان است که توسط عوامل زیستی و غیر زیستی فعال می­شود و به گیاهان اجازه می­دهد تا در برابر حملۀ پاتوژن یا انگل مقاومت کنند. القا کننده­های مقاومت معمولاً ترکیباتی هستند که می­توانند واکنش مقاومتی گیاه را فعال کنند. این مولکول­ها، که به آن‌ها الیسیتور نیز گفته می­شود، می­توانند طبیعت غیر زنده یا زنده داشته باشند و گیاه را به چالش بکشند و منجر به واکنش شوند که اغلب با تولید ترکیبات ضد میکروبی و یا ایجاد مکانیسم­های دفاعی گیاه همراه است. القای مقاومت در گیاه شدیداً تحت­تأثیر شرایط محیطی به­ویژه نور و درجه حرارت در طول شبانه روز و وضعیت رشد است. به طورکلی القای مقاومت در گیاهان با استفاده از محرک­های زنده یا غیر زنده و یا نژاد­های ناسازگار بیمارگر با گیاه، از جمله راهکارهای مورد توجه محققان در مدیریت آفات و بیماری­های گیاهی می­باشد. مقاومت القایی در اغلب واریته­های انگور آلوده به بیمارگرهای فایتوپلاسمایی روی پایه­های مختلف مشاهده شده است. این روش در حال حاضر، یکی از راهکارهای موثر در مدیریت بیماری­های فایتوپلاسمایی و بیماری­های ناشی از باکتری‌های سخت رشد آوندی است.