گزارش یک مورد توده لگنی با تشخیص نهایی طحال فرعی خودبهخود کاشته شده در بیماری با سابقه اسپلنکتومی
نویسندگان
1 دانشیار گروه انکولوژی زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2 استادیار گروه عفونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه انکولوژی زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.
5 استادیار گروه پاتولوژی، انستیتو سرطانشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
6 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.17304چکیده
مقدمه: طحال یک ارگان ایمونولوژیک و دارای نقش حیاتی در جلوگیری از عفونت میکروارگانسیمهای کپسولدار است. این نقش ایمونولوژیک، وجود طحالهای فرعی بعد از اسپلنکتومی را دارای اهمیت حیاتی میکند. از طرفی طحالهای فرعی را باید همواره در تشخیص افتراقی تودههای شکمی و لگنی مدنظر قرار داد. در این مطالعه، یک مورد نادر توده لگنی با تشخیص نهایی طحال فرعی خودبهخود کاشته شده در سروز مزوی رکتوم گزارش میشود. معرفی بیمار: بیمار خانمی 32 ساله نولی گراوید با سابقه نازایی اولیه و سابقه اسپلنکتومی در زمینه ترومای طحال در دوران کودکی، بدون سابقه بستری بهعلت عفونت در بیمارستان بود که با نتایج تصویربرداری مبنی بر توده سالید پرعروق لگنی، طی اقدامات انجام شده برای IVF، با احتمال توده لگنی، در بخش انکولوژی جراحی زنان بیمارستان امام خمینی (ره) دانشگاه علوم پزشکی تهران بستری و تحت لاپاراتومی قرار گرفت که نتیجه پاتولوژی فروزن سکشن، طحال فرعی گزارش شد. نتیجهگیری: تودههای لگنی و شکمی (با تومور مارکرهای نرمال)، بهویژه در بیماران با سابقه تروما و اسپلنکتومی باید در تشخیص افتراقی با طحالهای فرعی باشند و با ارزیابیهای دقیق با اسکن هستهای و یا لاپاراسکوپی مورد تأیید واقع شوند تا با رزکسیون تصادفی این تودهها، ایمنی بیمار در معرض خطر قرار نگیرد.
