مطالعه تجربی و عددی تأثیر پارامترهای قالب، سایز دانه و نسبت t/d بر روی برگشت فنری در خمکاری میکرو-W

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

2 کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، دانشگاه پیام نور مشهد، مشهد، ایران

3 مربی، مهندسی مکانیک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22034/ijme.2023.338676.1647
چکیده

خمکاری میکرو یک فرایند شکل‌دهی جهت ایجاد خم با شعاع‌های بسیار کوچک می‌باشد و در تولید قطعات حساس صنعت الکترونیک به‌کاربرده می‌شود. نکته مهم و کلیدی در فرایند خمکاری میکرو، تولید قطعات با حفظ دقت ابعادی بالا می‌­باشد. یکی از عیوب تأثیرگذار بر دقت ابعادی و تلرانسی این قطعات، پدیده برگشت فنری می­‌باشد که ارتباط مستقیمی با پارامترهای ابزار و ماده دارد. در پژوهش حاضر، رفتار برگشت فنری ورق مسی C12200 در یک قالب جدید خمکاری به شکل W، مورد مطالعه قرار گرفت؛ همچنین اثرات عوامل فرایندی شامل شعاع سنبه، شعاع ماتریس و نسبت ضخامت ورق به سایز دانه با استفاده از شبیه‌سازی المان محدود و آزمایش‌های تجربی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می­‌دهد که بیشترین زاویه برگشت فنری برای سایز دانه 33 میکرومتر و کمترین برای سایز دانه 133 میکرومتر حاصل می‌گردد. نتایج نشان داد بهترین شرایط از نقطه نظر کاهش زاویه برگشت فنری در حالت کمترین نسبت ضخامت ورق به سایز دانه حاصل می­‌شود.