مقایسه عوامل بیلان متوسط درازمدت دریاچه ارومیه با سال‌های آبی تر و خشک

نویسندگان

1 معاون /مطالعات پایه منابع آب، سازمان آب منطقه ای آذربایجان شرقی و اردبیل

2 مدیر /دفتر تلفیق و بیلان، سازمان آب منطقه ای آذربایجان شرقی و اردبیل

doi
چکیده

دراین مقاله به منظور بررسی بیلان دریاچه ارومیه، با استفاده از آمار سی و نه ساله نوسانات سطح آب دریاچه و همچنین آمار جریان سطحی ورودی به دریاچه، بارندگی برسطح دریاچه، تبخیر از سطح دریاچه و نقشه‌های ایزوپیز آب زیرزمینی، مقادیر عوامل بیلان آب دریاچه ارومیه اعم از ورودی و خروجی در دراز مدت، سال‌های آبی تر و خشک محاسبه گردیده‌اند. سپس مقادیر عوامل بیلان آب در سال‌های آبی تر و خشک با متوسط دراز مدت مورد مقایسه قرار گرفته است. با توجه به نتایج به دست آمده حداکثر و حداقل تراز سطح آب دریاچه 41/1278 و 23/1273 متر از سطح دریای آزاد بوده که به ترتیب در سال‌های آبی (74-1373) و (81-1380)  مشاهده شده است. حداکثر و حداقل تغییرات حجم مخزن به ترتیب در سال‌های آبی (48-1347) و (78-1377) بوده است که به عنوان سال‌های آبی تر و خشک معرفی گردیده‌اند. بهترین تراز برای دریاچه بین رقوم 1275 الی1276 متر از سطح دریای آزاد بوده و متوسط تراز در طول آمار ثبت شده رقم 6/1275 متر از سطح دریای آزاد می‌باشد. برای رسیدن از تراز 23/1273متر به تراز 6/1275 متر نیاز به ذخیره شدن 4/7 میلیارد متر مکعب آب بوده که این امر مستلزم بروز یک سال پر آبی در حد سال آبی (48-1347) و یا پنج سال متوالی در حد متوسط دراز مدت می‌باشد. همچنین با توجه به تغیـیرات عوامل ورودی و خروجـی، ملاحظه می‌شود که دامنه تغییرات عوامل ورودی 343 درصد بیش از عوامل خروجی است. در نهایت پس از بررسی بیلان دریاچه، راهکارهای مدیریتی به منظور بهره‌برداری بهینه از پتانسیل منابع آب حوزه آبریز دریاچه ارومیه در راستای حفظ حیات دریاچه ارائه شده است.