فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیماری­های پس از برداشت، خسارات فراوانی در انگور ایجاد کرده و باعث کاهش کیفیت و بازار پسندی محصول می­شوند. این بیماری­ها توسط گروه­های مختلف قارچی ایجاد می شوند که در بین آنها دو گونه Penicillium expansum وBotrytis cinerea  مهمترین عوامل فساد پس از برداشت انگور در سراسر جهان می­باشند. راهکار کنترل بیولوژیک جهت مدیریت بیماری­های پس از برداشت به دلیل تبعات منفی استفاده از ترکیبات شیمیایی، مورد توجه واقع شده است. در این تحقیق قابلیت بیوکنترل مخمرهای جداسازی شده از حوزه دریاچه ارومیه علیه عوامل پوسیدگی پس از برداشت حبه انگور مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از یازده جدایه مخمر Pichia guilliermondii جداسازی و شناسایی شده از پارک ملی دریاچه ارومیه استفاده شد. نتایج حاصل از بررسی فعالیت بازدارندگی 11 جدایه مخمر در مهار رشد دو قارچ P. expansum و B. cinerea، به روش آزمون کشت متقابل روی محیط PDA نشان داد که سه جدایه مخمر P. guilliermondii تاثیر قابل قبولی در مهار هر دو قارچ مذکور داشتند. تاثیر سه جدایه مخمر P. guilliermondii منتخب در کاهش پوسیدگی حبه‌های انگور مایه‌زنی شده با قارچ‌های P. expansum وB. cinerea در شرایط انبار مشخص کرد که هر سه مخمر به‌طور معنی­داری از میزان کپک­زدگی و پوسیدگی حبه‌های انگور ممانعت کرد. جدایه شماره 8 این مخمر با 3/82 درصد کاهش تعداد حبه‌های آلوده، موثرترین تیمار در کنترل P. expansum بود. جدایه شماره 10 این مخمر با 5/78 درصد کاهش تعداد حبه­های آلوده، موثرترین تیمار در کنترل پوسیدگی ناشی از B. cinerea بود.