فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آفت‌کش‌های میکروبی، به‌دلیل تاثیرات زیست‌محیطی اندک، پشتیبان بخش مدیریت در حوزه کشاورزی هستند. در میان آفت‌کش‌های میکروبی، باکولوویروس‌ها بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. به‌دلیل پایداری کم باکولوویروس‌ها در برابر نور خورشید، در این پژوهش بر آماده‌سازی فرمولاسیون‌های محافظ در برابر UV، متمرکز شدیم. بر این اساس، اثر پوششی برخی از افزودنی‌های طبیعی و شیمیایی (چای سبز، چای سیاه، قهوه، کاکائو، توئین 80، سدیم لیگنین سولفونات و دی اکسید تیتانیوم) در برابر اشعه ماوراء بنفش، در دو سطح غلظت وزنی (5/0% و 3%) برای ویروس HaNPV مورد ارزیابی قرار گرفت. علاوه بر آن، تحقیقات‌ برای استفاده از سه پلیمر طبیعی (آلژینات سدیم، ژلاتین، نشاسته) که اخیراً برای میکروکپسوله کردن آفت‌کش‌ها بکار رفته‌اند، گسترش داده شد. برای تعیین میزان OAR، نتایج بر اساس زیست‌سنجی لاروها ثبت شد. نتایج نشان داد که دی اکسید تیتانیوم (3%)، پس از 8 ساعت در معرض اشعه UVA قرار گرفتن، تاثیر محافظتی نداشته است. پس از 48 ساعت، با وجود اینکه دی اکسید تیتانیوم (3%) محافظت بسیار کمی در برابر اشعه UVA  ایجاد کرد، لیکن در بین مواد افزودنی مورد استفاده در تحقیق، کم تاثیرترین ماده افزودنی به‌شمار آمد. در پژوهش حاضر، دی اکسید تیتانیوم نه تنها بر خلاف بسیاری از گزارش‌ها، پوشش‌دهی کافی در برابر اشعه UVA فراهم نکرد، بلکه در غیاب اشعه UV، موجب کاهش میزان OBs گردید. پس از 8 ساعت، سدیم آلژینات (3%) به‌عنوان یک محافظ عالی در برابر اشعه UVA عمل کرد. در حالی‌که این ماده 48 ساعت پس از اشعه دهی، پوشش کافی برای محافظت فراهم نکرد. سایر پلیمرهای بکار رفته پوشش متوسطی در برابر اشعه UVA ایجاد کردند. 48 ساعت پس از اشعه دهی، چای سبز و قهوه (3%)، به‌طور قابل توجهی روی پایداری HaNPV در برابر اشعه UVA تاثیر گذار بودند. لیگنین در هر دو غلظت به‌کار رفته، محافظ مناسبی در برابر اشعه UVA پس از 48 ساعت بود.