خلأهای جرم جاسوسی در نظام کیفری ایران

نویسندگان

1 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.

2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و‌ جرم شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران

3 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران

doi
10.22034/jgeoq.2024.187433.1947
چکیده

جاسوسی به عنوان یکی از مهم‌ترین جرایم علیه امنیت، از دیرباز مورد توجه نظام‌های حقوقی مختلف از جمله نظام کیفری ایران بوده است. این جرم با توجه به ماهیت زیان‌بار خود برای امنیت ملی و ثبات سیاسی کشورها، همواره در صدر جرایمی قرار داشته که مورد اهتمام قانو‌ن‌گذاران و مراجع قضایی قرار گرفته است.در نظام کیفری ایران، جرم جاسوسی در قوانین مختلفی از جمله قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح، قانون مجازات اسلامی و قانون آیین دادرسی کیفری جرایم نیروهای مسلح مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. با این حال، با توجه به پیچیدگی‌های روزافزون جاسوسی در عصر حاضر و گسترش روزافزون ابزارها و روش‌های نوین جاسوسی، به نظر می‌رسد خلأها و ابهاماتی در قوانین موجود در این زمینه وجود داشته باشد.یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که جرم جاسوسی در نظام کیفری ایران از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و قوانین و مقررات متعددی برای مقابله با این جرم وجود دارد.با این حال، این قوانین و مقررات در برخی از موارد دارای خلأها و ابهاماتی هستند که نیاز به رفع دارند.همچنین، در رویه قضایی نیز در خصوص برخی از عناصر و ارکان جرم جاسوسی، وحدت رویه کاملی وجود ندارد