مهار زیستی نماتود ریشهگرهی (Meloidogyne javanica) با استفاده از چهار جدایه قارچPaecilomyces lilacinus و یک جدایه از قارچ Isaria farinosa در گوجه فرنگی
نویسندگان
doi
چکیده
در این تحقیق اثر همستیزی چهار جدایه از قارچ Paecilomyces lilacinusو یک جدایه از قارچIsaria farinosa روی مهار نماتودریشهگرهیMeloidogyne javanicaدر شرایط آزمایشگاهی و گلخانهای روی گوجه فرنگی ارزیابی گردید. ابتدا با استفاده از ویژگیهای ریختشناسی و استفاده از آغازگر اختصاصی، نماتود ریشهگرهی و جدایههای قارچی مورد شناسایی قرار گرفتند. سپس در شرایط آزمایشگاهی توانایی جدایههای قارچی در انگلی نمودن تخمهای نماتود ریشهگرهی و نیز اثر عصاره کشت جدایههای قارچی روی مرگومیر نوزادان سن دوم (J2) و نیز جلوگیری از تفریخ تخمها مورد آزمون قرار گرفت. نتایج مطالعات آزمایشگاهی نشان داد، درصد انگلی کردن تخمهای نماتود به وسیله جدایههای قارچی و اثر عصاره کشت جدایههای مختلف قارچ روی مرگومیر نوزاد سن دوم و جلوگیری از تفریخ تخمهای نماتود متفاوت بوده و جدایه P3 قارچ P. lilacinus نسبت به سایر جدایهها در مهار زیستی نماتود مؤثرتر است. در شرایط گلخانهای اثر جدایههای P. lilacinus وI. farinosaروی فاکتورهای رشدی گیاه گوجهفرنگی وجمعیتنماتود ریشهگرهی بررسی گردید. جهت این ارزیابی از مایه تلقیح قارچهای رشد یافته روی دانه گندم با نسبت وزنی نیم درصد و مخلوط با خاک سترون گلدان استفاده شد. به هرگلدان از تیمارها یک گیاهچه چهار برگی گوجه فرنگی رقم حساس فلات منتقل و بعد از 10 روز، 4000 تخم و نوزاد سن دومبه آنها اضافه شد و به مدت 60 روز در شرایط گلخانه نگهداری شدند. جدایههای P3، P1، P4 و P2 قارچ P. lilacinus و قارچ I. farinosa به ترتیب 65%، 44% ، 42%، 29% و 23% جمعیت نماتود را کاهش دادند، که نشان از توانایی بعضیاز این جدایههای قارچی در مهار زیستی نماتود ریشهگرهی دارد.