آثار سیاستهای حمایتی بخش کشاورزی بر امنیت غذایی خانوارهای روستایی در ایران
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/aead.2010.58808چکیده
یکی از اقداماتی که برای تأمین غذای افراد جامعه توسط دولتها انجام میپذیرد، سیاستهای حمایتی بخش کشاورزی است. این مطالعه اثر سیاستهای حمایتی بخش کشاورزی شامل سیاستهای قیمتی و نهادهای را بر امنیت غذایی خانوارهای روستایی بررسی میکند. با استفاده از شاخص کلی امنیت غذایی خانوار [1] ، امنیت غذایی این خانوارها طی دوره 1362-85 براورد و میزان حمایت از بخش کشاورزی با استفاده از شاخص معیار کلی حمایت [2] محاسبه شد. اثر این سیاستها نیز با استفاده از روش خودرگرسیون برداری [3] بر امنیت غذایی خانوارهای روستایی بررسی گردید. نتایج نشان میدهد که در اکثر سالها از کشاورزان حمایتهای قیمتی منفی انجام شده اما با وجود حمایتهای نهادهای مثبت، برایند حمایت از بخش کشاورزی مثبت بوده است. مجموع حمایتهایقیمتیونهادهایاز بخشکشاورزیبر امنیت غذایی خانوارهای روستایی در کوتاهمدت اثر مثبت داشتهاند، اما در بلندمدت خیر. کاهش بودجه برای حمایتهای نهادهای و اختصاص آن برای تأمین اعتبارات خرید تضمینی بموقع و متنوعسازی ابزارهای حمایتی میتواند به بهبود امنیت غذایی روستاییان کمک کند. طبقهبندی Jel : B22, Q18