اثر داروهای مهارکننده سیستم رنین-آنژیوتانسین بر میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان: مرور سیستماتیک و متاآنالیز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 استاد گروه فیزیولوژی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2020.16884چکیده
مقدمه: سرطان پستان، یکی از شایعترین سرطانها و دومین علت مرگومیر ناشی از سرطان در بین زنان در سراسر جهان است. رابطه مستقیمی بین فشارخون بالا و خطر سرطان پستان وجود دارد و از آنجایی که مطالعات نشان دادهاند سیستم رنین-آنژیوتانسین میتواند بر پیشرفت سرطان اثرگذار باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف تأثیر استفاده از داروهای مهارکننده مسیر آنژیوتانسین بر بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان بهروش متاآنالیز انجام شد. روشکار: در این مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز، منابع الکترونیکی لاتین مانند pubmed، scopus وweb of science بهصورت سیستماتیک با استفاده از کلیدواژههای لاتین: Breast cancer، tumor، neoplasm، Angiotensin receptor blockers، Angiotensin converting enzyme inhibitors و Survival با کمک عملگرهای OR و AND بدون محدودیت زمانی تا تاریخ 19 فوریه 2020 جستجو شدند. جهت ارزیابی همگنی بین مطالعات، از شاخص I2 و برای بررسی سوگیری انتشار از آزمون Egger استفاده شد. دادهها با روش متاآنالیز و با استفاده از مدل اثرات تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: در این مطالعه 57708 مقاله مورد بررسی اولیه قرار گرفتند و در نهایت 13 مقاله وارد متاآنالیز شدند. نتایج مطالعات وارد شده به متاآنالیز نشان داد که بر اساس مدل اثرات تصادفی، داروهای مهارکننده آنژیوتانسین در بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان تأثیری ندارد (99/0=p، 12/1-89/0: CI، 95%، 0/1=HR). نتیجهگیری: بررسی مطالعات نشان میدهد استفاده از داروهای مهارکننده سیستم رنین- آنژیوتانسین و مسدود کنندههای گیرنده آنژیوتانسین، بر بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان تأثیری ندارد.