فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: لتروزول و رالوکسیفن از داروهای مورد استفاده در بیماری­های تولید مثل زنانه می­باشند که هر یک دارای خواص و عوارض اختصاصی هستند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر داروی لتروزول و رالوکسیفن بر سلول­های استرومای آندومتر انسانی در محیط کشت انجام شد. روش‌کار: این مطالعه آزمایشگاهی در سال 1398، بر 16 نمونه­ بیوپسی آندومتر زنان دارای سیکل­های قاعدگی نرمال و در فاز ترشحی انجام شد. هر بیوپسی پس از خرد کردن، تحت اثر آنزیم کلاژناز I قرار گرفت. سلول­های استروما با استفاده از صافی­های سلولی 70 و 40 میکرونی و لایه‌گذاری بر فیکول جدا و با رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی (آنتی ویمنتین) تأیید شدند. سلول­های حاصل از هر بیوپسی به گروه­های کنترل و لتروزول و یا گروه­های کنترل و رالوکسیفن تقسیم شدند. در پایان دوره کشت (15 روز)، سلول‌ها از نظر قابلیت زیست و مورفولوژی بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده آزمون آماری آنووای یک‌طرفه و تست توکی انجام شد. یافته‌ها: تعداد سلول‌ها در گروه‌های کنترل و لتروزول 1/0، 1 و 10 میکرومولار به‌ترتیب 7/14، 8/7، 6/5 و 2/4 در 104 و در گروه‌های کنترل و رالوکسیفن 1/0، 1 و 10 میکرومولار به‌ترتیب 8/21، 9/12، 1/9، 3 در 104 بود و اختلاف آنها معنی‌دار بود (05/0p<). نمره تغییرات مورفولوژی در گروه‌های کنترل و لتروزول به‌ترتیب 86/3، 38/3، 68/2 و 08/2 و در گروه‌های کنترل و رالوکسیفن به‌ترتیب 98/3، 77/3، 72/3 و 18/1 بود که اختلاف معنی‌داری داشتند (05/0p<). اثر لتروزول و رالوکسیفن بر قابلیت زیست و مورفولوژی سلول های استرومای آندومتر متفاوت بود. نتیجه‌گیری: لتروزول و رالوکسیفن اثر ضدتکثیری وابسته به دوز بر سلول­های استرومای آندومتر انسانی در محیط کشت دارند و اثر رالوکسیفن شدیدتر از لتروزول است.