نقش متغیرهای دولتی در سیاست خارجی شورای همکاری درباره جنگ غزه
نویسندگان
1 استاد روابط بینالملل دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22054/tssq.2025.80132.1532چکیده
بحران غزه که پس از وقایع 7 اکتبر 2023 به صورت یک جنگ تمامعیار متجلی شد، به کانون توجهات بینالمللی بدل گشت. کشورهای مختلف دنیا، بنا بر مقتضیات داخلی و خارجی خود، رویکردهای متفاوتی را در قبال این بحران اتخاذ نموده و به ایفای نقش متناسب با این رویکردها پرداختند. در این میان، کشورهای شورای همکاری خلیجفارس شامل عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، بحرین، عمان و کویت؛ با توجه به نگرشی که نسبت به این بحران داشتهاند، سیاستهای خاصی را دنبال نموده که تنوع آن در بین این شش کشور عمدتا بسیار متفاوت بوده است. از این جهت، به نظر میرسد که تحلیلهای تک سطحی توانایی تبیینی مناسب نداشته باشند. در این مقاله با بهرهگیری از نظریه واقعگرایینوکلاسیک و با تأکید بر متغیرهای دولتیِ سطح واحد؛ به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که سیاست خارجی کشورهای شورای همکاری خلیجفارس در قبال بحران غزه (7 اکتبر 2023 تاکنون)، متأثر از چه عواملی بوده، در قالب چه رویکردهایی متجلی شده و چگونه قابل تبیین است؟ یافتههای پژوهش با تأکید بر تنوع این رویکردها و تأیید اثرگذاری همزمان و دوسویه عوامل خارجی(نظامبینالملل) و متغیرهای میانجیِ دولتیِ سطح واحد(نقش عوامل داخلی از جمله ادراکات رهبران، نخبگان و...) را برجسته میکند. شیوه انجام پژوهش تحلیلی-تبیینی و با تکیه بر منابع بهروز کتابخانهای و رسانهای است.