بررسی ارتباط سطوح ویتامین‌ها با سابقه مول هیداتیفرم در زنان: مطالعه مروری سیستماتیک

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.

2 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران.

4 دانشجوی دکتری بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایران.

5 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2020.16619
چکیده

مقدمه: مول هیداتیفرم، یکی از مخاطرات اورژانسی در بارداری است که می­تواند زندگی زنان را در سنین باروری با خطر مرگ مواجه نماید. در مطالعات مختلف عوامل خطر متفاوتی در رابطه با بروز این بیماری ذکر شده است. یکی از این عوامل خطر، کمبودهای تغذیه­ای به‌ویژه کمبودهای ویتامینی است که می­تواند منجر به بروز این عارضه گردند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف مرور سیستماتیک ارتباط بین سطح خونی ویتامین­ها در زنان با بروز مول هیداتیفرم انجام گرفت. روش‌کار: در این مطالعه مرور سیستماتیک جهت یافتن مقالات مرتبط پایگاه اطلاعاتی بین‌المللیWeb of Science،Scopus ، PubMed و Embase، Google Scholar و پایگاه اطلاعاتی ملی همچون MagIran، SID، IranDoc و IranMedex با استفاده از کلمات کلیدی شامل: Hydatidiform Mole، Gestational Trophoblastic Disease، Molar Pregnancy و Vitamin با عملگرهای بولین OR و AND بدون محدودیت زمانی مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت دو پژوهشگر به‌طور مستقل مقالات را جهت ارزیابی کیفیت (با استفاده از چک‌لیست NOS) و استخراج یافته­های اصلی آنها مورد بررسی قرار دادند. یافته‌ها: در نهایت 10 مقاله نهایی با حجم نمونه کلی 1134 نفر مورد ارزیابی قرار گرفت. سال انتشار مقالات از 1988 تا 2018 و تمامی مطالعات وارد شده از نوع مورد شاهدی بودند. یافته­ها نشان داد که سطوح ویتامین­های A، D، E، C، B9 و B12 با مول هیداتیفرم ارتباط دارند؛ به‌طوری‌که کاهش سطوح این ویتامین‌ها، منجر به بروز بارداری مولار می­شود. در اکثر مطالعات وارد شده، کاهش سطوح این ویتامین­ها هم در بارداری مولار کامل و هم ناکامل وجود داشت. نتیجه‌گیری: کاهش سطوح ویتامین­های A، D، E، C، B9 و B12 می­توانند احتمال ابتلاء به حاملگی مولار را افزایش دهند. بنابراین با بررسی و تعیین کمبودهای تغذیه­ای در افراد با سابقه‌ بارداری مولار، می­توان با طراحی کارآزمایی­های بالینی، تأثیر و تجویز مکمل­های ویتامینی بر بروز مجدد را بررسی کرد.