فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قانون ‏مدنی از جمله قانون‏ هایی است که نقش زیادی در تعیین و بررسی حقوق انسان ‏ها، احکام و قواعد ویژۀ آن‏ها دارد. به‏ دلیل اهمیتی که قانون مدنی در تأمین امنیّت و سلامت جامعه برعهده دارد، رعایت دستور زبان و اصول نگارش فارسی آن ضروری به نظر می‏ رسد؛ زیرا عبارت‏ های نارسا و جمله‏ های نامفهوم، موجب سرگردانی مجریان قانون و بروز اختلاف در استنباط از قانون و ضایع ‏شدن حقوق تابعان آن می‏ شود. شرط اجرای قانون، همه فهمی و فراگیری و شمول آن است؛ بنابراین رعایت دستور زبان و اصول نگارش فارسی از مهم‏ترین وظایف هر نویسنده‏ای در نگارش هر نوع نوشته ‏ای است که موجب روشنی، پختگی و دقت معنایی در نوشته ها ‏می‏ شود و علاوه بر حفاظت از زبان و نهادینه‏ کردن الگوی نگارش صحیح، باعث خوانایی بیشتر متن، ماندگاری، کارایی و تأثیرگذاری اثر نیز می‏ شود؛ از این‏ رو در نگارش و تدوین کتاب‏ های قانون، باید کاملاً دقت کرد تا از چارچوب خود خارج ‏نشود و غلط‏ های املایی، دستوری و زبانی در آن راه‏ پیدا نکند. در پژوهش حاضر با روش توصیفی و کیفی و مبتنی بر مطالعۀ کتابخانه‏ ای، به آسیب‏ شناسی قانون مدنی از منظر دستور زبان ‏فارسی و اصول نگارشی پرداخته ‏شده ‏است. هدف این پژوهش، کاربردی و توجه به اصلاح و ویرایش منابع حقوقی و قانون از سوی مجریان این حوزه با یاری ‏جستن از صاحب ‏نظران زبان و ادب فارسی است. نتیجۀ پژوهش نشان ‏می ‏دهد که قانون مدنی به لحاظ زبانی، نگارشی و ویرایشی نیازمند نظارت ‏ها و بازنگری ‏های دقیق ادبی است.