بررسی تأثیر گیاه پنج‌انگشت بر اختلال کارکرد جنسی زنان سن باروری

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 استاد گروه داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه داروسازی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران.

5 استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

6 دانشیار، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2020.16291
چکیده

مقدمه: توجه به کارکرد جنسی زنان در سن باروری بخاطر درگیری طولانی مدت با آن و تأثیر بر سلامت فردی، روابط زوجین و فرزندآوری، حائز اهمیت است. اثربخشی فیتواستروژنی گیاه پنج‌انگشت، بر کارکرد جنسی زنان در سنین یائسگی و همچنین در مطالعات حیوانی محدود، بررسی و نشان داده که سبب بهبود، افزایش رفتار و هورمون‌های جنسی می­شود، اما در زنان سن باروری بررسی نشده است، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر مصرف گیاه پنج‌انگشت بر اختلال کارکرد جنسی زنان سن باروری انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسویه‌کور در سال 1398 بر روی 102 زن مراجعه کننده به درمانگاه زنان مرکز آموزشی درمانی الزهراء (س) رشت جهت انجام پاپ اسمیر انجام شد. داوطلبان واجد شرایط، پرسشنامه شاخص کارکرد جنسی زنان (FSFI) را تکمیل و در صورت قرار گرفتن در گروه اختلال کارکرد جنسی، به‌طور تصادفی در دو گروه مصرف کننده قرص حاوی گیاه پنج‌انگشت و دارونما قرار گرفتند. پس از 4 هفته مجدد پرسشنامه شاخص کارکرد جنسی زنان توسط زنان تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های کای دو، فیشر، من‌ویتنی، تی مستقل و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: افراد دو گروه از نظر ویژگی­های فردی، اجتماعی و مامایی همگن بودند و نمره میانگین کل کارکرد جنسی و حیطه‌ها قبل از مداخله بین دو گروه یکسان بود (05/0≤p). پس از یک‌ماه مداخله بین دو گروه نمره میانگین کل کارکرد جنسی و حیطه­ها اختلاف آماری معنی‌داری نداشت (05/0≤p) و در مقایسه نمرات درون‌گروهی، فقط نمره حیطه ارگاسم ارتقاء داشت (02/0=p). نتیجه‌گیری: در مطالعه حاضر تغییری در کارکرد جنسی زنان قبل و بعد از مداخله مشاهده نشد، لذا پیشنهاد می‌شود با توجه به مکانیسم اثر فیتواستروژن‌ها و همانند مطالعات مشابه در زنان یائسه، این تحقیق در بازه زمانی طولانی‌تر انجام شود.